دليل نهم : على ( عليه السلام ) مدّعى امامت بوده و معجزاتى هم بدست او ظاهر گرديده . « صغرى » و هر كسى داراى اين دو خصوصيت باشد پس او امام و جانشين پيامبر است « كبرى » پس على بن أبي طالب وصى و خليفه رسول خدا ( صلّى اللّه عليه و آله و سلم ) است « نتيجه » اثبات صغرى : چنان كه ملاحظه مىكنيد صغراى استدلال دو بخش دارد : 1 - على ( عليه السلام ) مدّعى امامت بوده : اين امر از متواترات تاريخ است و بر كسى پوشيده نيست كه آن حضرت مدّعى امامت پس از رسول اللّه بوده و بهترين شاهد مطلب خطبهء جانسوز شقشقيه است كه با اين جمله شروع مىشود : اما و اللّه لقد تقمصها ابن ابى قحافه . . . 2 - معجزاتى هم بدست حضرتش ( عليه السلام ) به ظهور پيوسته : اين قسمت نيز شواهد بسيارى دارد كه به برخى اشاره مىكنيم : 1 - در ميان همه مسلمين در حد تواتر نقل شده كه حضرت در قضيه جنگ خيبر در قلعه را از جاى كند و بدور انداخت درحالىكه هفتاد انسان تنومند و قوى از جابجائى آن ناتوان بودند و خود فرموده : و اللّه ما قلعت باب خيبر و قذفت به اربعين ذراعا لم تحس به اعضائى بقوة جسدية و لا حركة غذائيه و لكن ايدت بقوة ملكوتيه و نفس بنور ربها مضيئه . « بشارة المصطفى لشيعة المرتضى » . 2 - روزى از روزها حضرتش بر منبر مسجد كوفه براى مردمان خطبه مىخواند ناگهان اژدهاى وارد مسجد شد و مردمان هجوم آوردند تا او را بكشند امام فرمود راهش دهيد راه دادند آمد از منبر بالا رفت و در گوش مولى على