و نمونهء خارجى آن عبارتست از معجزات پيامبر اسلام ( صلّى اللّه عليه و آله و سلم ) پيش از بعثت يعنى از آغاز كودكى آن حضرت تا سن چهل سالگى بعنوان نمونه در هنگام ولادت آن حضرت چهارده كنگره از كنگره‌هاى ايوان كسرى يعنى شاه ايران زمين فرو ريخت كه ايرانيان سقوط دولت ابر قدرت خويش را بدين وسيله تفأل زدند و نيز درياچه ساوه بخشكيد و نيز آتشكده پارس كه هزار سال آتش آن روشن و برافروخته بود در دم خاموش گرديد و نيز ماجراى عظيم اصحاب فيل كه 40 سال قبل از بعثت و مصادف با سال ولادت حضرتش بوقوع پيوست و در قرآن يك سوره مخصوص به اين ماجرا وارد شده و نيز قبل از بعثت و در دوران كودكى هميشه ابرى بالاى سر آن حضرت سايه‌افكن بود و نيز سنگ‌ها و سنگريزه‌هاى بيابان و كوى برزن بر آن حضرت سلام مىكردند و . . . قوله و قصة و مسيلمة و . . . : مكرر گفتيم كه در طول تاريخ كسانى بودند كه بدروغ ادعاى نبوت و يا الوهيت و خدائى مىنمودند و معجزه تنها راه شناخت انبياء راستين از پيامبران قلابى بوده حال بدون ترديد ظهور معجزه بدست مدعيان نبوت بر وفق ادعاى آنان دليل بر حقانيت و صدق آنان است و بدون ترديد خداوند بدست مدعيان دروغين معجزاتى كه دالّ بر صدق آنها و بر وفق مرادشان باشد ظاهر نمىكند چون مستلزم القاء بندگان در مفسده است امّا . . . سخن در اينست كه آيا ممكن است خداوند براى رسوائى مدعيان دروغين نبوت معجزاتى و كارهاى خارق العاده‌اى بدست آنها ظاهر كند بر عكس مدعاى آنها تا كوس رسوائى آنها بر سر هر كوى و برزن نواخته شود يا خير ؟ . گروهى از معتزله كه منكر كرامات بودند مىگويند : اظهار معجزه از