از طرف ديگر : هر انسانى داراى سليقه و ذوقى بخصوص است و همگان دوست دارند كه براى بهتر شدن زندگى رأى آنها و سليقه آنها و روش فرد يا گروه و حزب آنها در جامعه بيان شود و بقول عربها : كلّ يجر النار الى قرصه و كاملا طبيعى است كه به آراء و سلايق همگان جامهء عمل پوشيده نمىشود چون ممكن نيست كه در تحقق يك امر از آراء متضاد و متخالف مدد گرفت اينجا است كه نزاعها و كشمكشها شروع مىشود و هر گروهى با هر وسيله‌اى مىكوشند كه آنها و افكارشان در جامعه حاكم باشد [ مبارزات انتخاباتى در دنيا نمونه كوچكى است دالّ بر اين مطلب ] و اختلافات و منازعات سبب جنگهاى خونين و ساختن سلاحهاى مدرنتر به منظور كوبيدن مخالفين مىگردد بگونه‌اى كه انفجارات هسته‌اى و وجود بمبهاى اتمى و موشك‌هاى قاره‌پيماى قدرتها و ابر قدرتها بشريت را به مرگ و نابودى و تبديل شدن كرهء ارض به تلى از خاكستر تهديد مىكند . . . و جنگ‌ها و كشت و كشتارهاى دستجمعى سبب نابودى نوع بشر مىگردد تمام اينها امورى واضح و روشنند حال براى جلوگيرى از منازعات و جنگها و نابوديها نياز به يك قانون و برنامهء جهانى و بين المللى لازم است تا در زير سايهء آن قانون بشريت بتواند نفس راحتى بكشد و اين قانون از دو حال خارج نيست : 1 - قوانين بشرى كه از فكر دهها و صدها انديشمند جهان تراوش نموده و به تصويب رسيده . 2 - قانون خداوندى كه آفريدگار انسان است در جامعه و بر بشريت حاكم باشد . امّا قانون بشرى : هم عقل و هم تجربه با بيانى رسا بما مىگويند : قوانين بشرى هر چند كه عالى و مترقى باشد قادر نيست بشر را بسوى سعادت هميشگى سوق دهد .