فوائد و يا ضررها آشنا مىسازند [ يا اينكه غرض اصلى از بعثت انبياء اين امور نبوده و انبياء طبيبان جسم نيستند غرض اصلى آنها ايجاد يك جامعه ايده‌آل توحيدى و برقرارى قسط و عدل در جامعه مىباشد ولى در كنار اين آرمان مقدس از بيان آن امور ريز هم غافل نمانده‌اند و مطالعه‌اى گذرا در دستورات بهداشتى پيامبر و ائمه ( عليهم السلام ) اين مدعا را اثبات مىگرداند . البته ممكن است كسى بگويد كه با پيشرفت دانش پزشكى و مسائل بهداشتى اين فايدهء چهارم را بايد از ليست فوائد بعثت انبياء حذف كنيم ولى من مىگويم : اولا : بخش عمده‌اى از اين پيشرفتها مديون بيانات پيامبران و امامان ( عليهم السلام ) است . ثانيا : بشر اگر بخواهد در زمينه شناخت مضار و منافع غذاها و داروها پيشرفت كند بايد ساليان متمادى تجربه كند تا به نتائج محدودى برسد ولى انبياء با تكيه بر وحى بدون هيچ اضطرابى اين امور را در اختيار ما مىگذارند . ثالثا : بشر با همهء پيشرفتهاى علمى و طبىاش در شناخت بسيارى از امور فوق دچار خطا شده و ره يك شبه را صدساله پيموده و مع ذلك به مقصود نمىرسد و گاهى براى چندين سال اطباء دنيا داروئى را تجويز نموده و سپس اعلام مىكنند كه مضر است و يا بالعكس ولى در گفتار انبياء اشتباه راه ندارد ] . فايدهء پنجم : نگهدارى نسل بشر از نابودى . بيان مطلب : از طرفى انسان موجودى اجتماعى و مدنى است يعنى بر خلاف اكثر جانداران كه داراى زندگى انفرادى مىباشند بشر همانند برخى از جانداران ديگر از قبيل مورچه و زنبور عسل داراى زندگى دستجمعى است و دست تقدير بشر را طورى آفريده كه به تنهائى نمىتواند همهء نيازهاى خود را رفع كند و در تمام زمينه‌هاى مادى و معنوى - فردى و اجتماعى از نيازهاى اوّليه