( اثبات وجود خداوند ) بنيادىترين مطلب در مباحث اعتقادى كه ما به الامتياز ماترياليستها و لائيكهاى دنيا از معتقدين به وجود خداوند است و بفرمودهء جناب علّامه در شرح : [ و ابتدأ باثبات وجوده لانه الاصل فى ذلك كلّه ] مسأله اعتقاد به وجود حقيقت على الاطلاق است بنام اللّه تبارك و تعالى ماديون عالم مىگويند : جهان آفرينش مبدئى به نام واجب الوجود لذاته كه فراتر از مادّه و خالق مادّه باشد ندارد و خود را در حصار طبيعت و ماديت زندانى نموده و مىگويند : كلّ موجود فهو مادّى و محسوس و بقول بعضى از دانشمندان مادّى بايد خدا را هم در سالن تشريح مشاهده كنم تا قبول كنم و گرنه باور ندارم و عكس نقيض قضيه فوق اينست كه : فما ليس بمادى فليس بموجود متقابلا الهيون و خداباوران جهان اصرار دارند بر اينكه : جهان را خالقى باشد خدا نام * كه ديو و دد از او گيرند آرام و مىگويند : اگر غيبى نبود شهادتى هم نبود - جهان غيب پشتوانه جهان محسوسات است خداباوران جهان براى اثبات وجود خدا براهين گوناگونى اقامه نموده‌اند كه از قديم الايام در كتب مفصّله نقل شده و با نگاهى گذرا مشاهده مىكنيم كه پيامبرانى امثال جناب ابراهيم ( عليه السلام ) و امامانى امثال امام جعفر صادق ( عليه السلام ) و حكيمانى امثال ارسطو و ابن سينا صدر المتألهين و عارفانى همانند محيى الدين عربى و صدر الدين قونوىها و دانشمندانى همچون ولتر و هرشل و . . . و عاميانى همانند آن اعرابى باديه‌نشين و آن پيره‌زن بافنده و . . . هر يك به زبانى سخن از وصف آن ذات