( مطلب پنجم ) ( سخنان اشاعره ) در اين قسمت اعتراضات اشاعره بر قانون لطف را همراه با جوابش بيان مىكنيم : اشاعره قانون لطف را انكار نموده و بر آن چندين اعتراض دارند : اعتراض اوّل : هنگامى مىتوان گفت فلان امور لطف است و لطف هم بر خداوند واجب است كه به همه جهات و مصالح و مفاسد امور و كارها محيط باشيم و آگاهى داشته باشيم يعنى بر ما محرز باشد كه فلان عمل صد در صد داراى مصلحت بوده و هيچ‌گونه مفسده‌اى ندارد و امّا به صرف اينكه بدانيم كه در فلان عمل مصالحى وجود دارد ولى ندانيم كه آيا مفاسدى هم دارد يا خير نمىتوانيم بگوئيم : هذا العمل لطف و كل لطف واجب على اللّه زيرا شايد اين لطفى كه شما بر خدا واجب مىكنيد داراى جهات قبحى هم باشد كه شما از آن آگاه نيستيد با احتمال نمىتوانيم به ضرس قاطع بگوئيم : لطف خدا واجب است . جواب ما : لطف يعنى امورى كه ما را به طاعت خدا نزديك و از معصيت خدا دور مىدارد و چيزى كه اين گونه باشد ما يقين داريم كه هيچ مفسده‌اى نداشته بلكه صد در صد داراى مصلحت است پس قاطعانه مىتوانيم بگوئيم : اللطف واجب . اعتراض دوّم : شما عدليه معتقديد كه كافر هم نسبت به دستورات اسلام مكلف است ما مىگوئيم : آيا خداوند نسبت به كافران هم اعمال لطف