1 - شناخت حقايق اشياء آنگونه كه هستند كه دعاى نبوى اين بوده : اللهم ارنى الاشياء كما هى . 2 - انجام فعلى بر وجه احسن و اكمل و مطابق مصالح كل هستى و خلقت ، حال خداوند متعال به هر دو معنا حكيم است زيرا كه معرفت او به اشياء كاملترين معارف است و افعال او هم در نهايت درجهء استحكام و اتقان است و بقول قرآن : صُنْعَ اللَّهِ الَّذِي أَتْقَنَ كُلَّ شَيْءٍ « نحل / 88 » . و ما را نيز دعوت نموده كه به دو اقتدا كنيم و حكيم باشيم ، پيامبر ( صلّى اللّه عليه و آله ) فرمود : ان اللّه يحب اذا عمل احدكم عملا ان يتقنه . « مجمع الزوائد ج 4 ص 98 » . ( 7 - خداوند جبار است ) واجب الوجود بودن خداوند مقتضى است كه خدا جبار باشد ، جبار از ماده جبر است و جبر يعنى شكسته را بستن و بهم پيوستن و خدا جبار است يعنى على الدوام موجودات را از قوه به فعل و از نقص به كمال مىرساند و اين پراكنده‌ها را مجتمع مىسازد نه اينكه منظور از جبار مجبوركننده عباد باشد كه با تكليف منافى است . ( 8 - خداوند قهار است ) واجب الوجود بودن خداوند مقتضى است كه ذات حق قهار باشد يعنى صفحات عدم و نيستى را مقهور ساخته و در هم مىكوبد و ممكنات را از ديار عدم رهسپار هستى مىسازد .