اراده تكوينى حق عبارتست از علم خداوند به مصلحتى كه در فعل خود او يعنى آفرينش و رزق و اماته و . . . وجود دارد كه بر اساس آن عالم‌آفرينى دارد و بسوى اين قسم در قرآن سورهء يس آيهء 82 اشاره دارد : إِنَّما أَمْرُهُ إِذا أَرادَ شَيْئاً أَنْ يَقُولَ لَهُ كُنْ فَيَكُونُ . و اراده تشريعى خدا عبارتست از علم خداوند به مصالحى كه در افعال اختياريه بندگان وجود دارد و بر اساس آن امر و نهى مىكند و بسوى اين قسم اشاره شده در قرآن سورهء بقره آيه 185 . يُرِيدُ اللَّهُ بِكُمُ الْيُسْرَ وَ لا يُرِيدُ بِكُمُ الْعُسْرَ .