و شريعت عبارت است از طريقهء نبى كه مشتمل باشد بر كيفيّت عمل به اوامر نواهى الهى . و كتاب عبارت است از كلام الهى كه جبرئيل آورندهء آن باشد به نبىّ . اعمّ از اينكه بر لوحى يا بر مانند لوحى نوشته آورده باشد ، و يا آن كلام را جبرئيل بر نبىّ خوانده باشد و نبىّ ياد گرفته . و جبرئيل عبارت از ملكى كه آورندهء پيغام الهى باشد بر نبىّ ، تا نبىّ به بندگان برساند . و رسول گاهى به معنى نبىّ اطلاق مىشود ، و گاه تخصيص مىيابد به پيغمبرى كه با او كتاب يا شريعت علىحده‌اى باشد . و لفظ نبى صيغهء فعيل است به معنى فاعل . و مشتقّ است از نبأ به معنى خبر ، بنابراين كه آورندهء خبر است از جانب خداى تعالى . و يا از نبوّة به معنى رفعت ، بنابراين كه رفيع الشأن است . و در اين وقت فعيل به معنى مفعول است . يعنى رفيع گردانيده است خداى تعالى شأن او را . در اين باب چند فصل است :