[ مقدمه ] بسم اللّه الرّحمن الرّحيم و به نستعين حمد و سپاس بىحد و قياس ، جناب كبريايى حكيم بىهمتايى را سزاست كه به حكمت كامله و رحمت شامله با اقلام جود و احسان و مداد رشحات امتنان « 1 » ، صفحات كتاب عالم امكان را به ارقام سطور اجناس صنايع لطيفه و كلمات انواع خلايق شريفه و حروف صنوف اشخاص منيفه ، موشّح و مزيّن نمود ؛ و هر عالى و سافل و كلّى و جزئى را به حركات و سكنات طرايف عوارض خاص و [ طوايف ] لوازم « 2 » و خواص ، ممتاز و سرافراز فرمود ، تا هر رقمى كتاب دانش و هر صفحه ، آينهء بينش جمال جلالت پروردگار و كمال عطوفت‌گستر او باشد . و صلاة و سلام بىنهايت و انجام ، تحفهء [ محفل ] كرامت « 3 » ، شامل سيّد و سرور كافّهء انبيا و اوليا ، و بهتران و مهتران جملهء اصفيا و اهل اصطفاست كه به نور هدايت و صيقل تربيت ايشان ، ابصار قلوب و بصائر عقول را از غمّاى عمى و [ رمد ] غفلت « 4 » شفا و آينه‌هاى شهود و معرفت را از زنگ شبهه [ و ] رنگ ظلمت « 5 » ، جلا و صفا داد تا در هر چه بينند و به هر جانب شتابند غير او نيابند ؛ فله الحمد حقّ حمده و عليهم الثناء وزان حده « 6 » .

--> ( 1 ) . ب : « به امتنان » . ( 2 ) . ب : « طرايف لوازم » . ( 3 ) . ب : « تحفهء مجمل كرامت » . ( 4 ) . ب : « ره غفلت » . ( 5 ) . ب « زنگ شبهه رنگ ظلمت » . ( 6 ) . الف : « بسم اللّه الرّحمن الرّحيم و به نستعين ، حمد و سپاس بىحد و قياس . . . فله الحمد حقّ حمده و عليهم الثّناء وزان حده » ندارد .