« فصل - و قال أبو معشر : قدحكم جاماسب و زرادشت قبل مبعث النبي ( ص ) بألف سنة و زيادة بطالع القران : انّ الشريعة باقية الى يوم القيامة و حكما بأنّ الملك يتغيّر و يذهب عن يد أهل بيته فى ابتداء موته على رأس ثلاث مائة سنة و ستّين سنة عن يد أصحابه ثمّ يرجع اليهم بعد خمسمائة سنة و يستولي الطالبيّون على العام و يظهرون عدلا و انصافا ؛ و قال عبد زحل : و وديعة من سرّ آل محمّد * اودعتها و جعلت من امنائها فاذا رأيت الكوكبين تقارنا * في الجدي عند صباحها و مسائها فهناك يطلب ثأر آل محمّد * و تراثها بالسيف من أعدائها » نگارنده گويد : تنبيه بر دو امر در اينجا ضرور است : 1 - آنكه اين جزء از مناقب ابن شهر اشوب ( ره ) كه مأخذ نقل ابن طاووس ( ره ) است آن موقع در دست بوده و ابن طاووس ( ره ) نه تنها اين مطلب را از آن نقل كرده بلكه در ما قبل و ما بعد عبارت مذكور مطالب ديگرى نيز نقل كرده است هر كه طالب صدر و ذيل عبارت مورد نقل باشد بكتاب شريف ملاحم رجوع كند و گويا اين قسمت از مناقب مربوط بأحوال امام زمان - عجّل اللّه فرجه - بوده است و محدّث نورى ( ره ) در مستدرك در ترجمهء ابن شهر اشوب ( ره ) تصريح كرده كه وى احوال آن حضرت را در مجلّدى مخصوص كه مفصّل نيز بوده است تأليف كرده است و بدست متأخرين نرسيده است و از اين روى بود كه جاى نقل آن را از آن قسمت از مناقب كه در دست است معرّفى نكرديم . 2 - عبد زحل را كه قائل اشعار است نشناختم كه كيست ؟ و شايد مراد از آن همان كس باشد كه فيروزآبادى او را بعنوان « غلام زحل » ياد كرده است و نصّ عبارت او در قاموس در مادّهء « ز ح ل » اين است : « و زحل كزفر ممنوعا كوكب من الخنّس ، و غلام زحل أبو القاسم المنجّم معروف » و زبيدى در شرح آن گفته : « قال الأمير كان يعرف بالحذق في التنجيم » . صاحب وصاف نامه‌اى از ابن العلقمى ( ره ) كه وزير مستعصم بوده نقل كرده كه