ايثاق و بغراتكين » گفته ( ج 11 ، ص 173 چاپ ليدن ، و ص 98 چاپ مصر ) : « في هذه السنة منتصف شعبان كان بين الأمير ايثاق و الامير بغراتكين بزغش الجوكانى حرب ، و كان ايثاق قد سار الى بغراتكين فى آخر أعمال جوين فنهب و أخذ أمواله و كلّ ماله ، و كان ذا نعمة عظيمة و اموال جسيمة فانهزم بغراتكين عنها و خلّاها فافتتحها ايثاق و استغنى بها و قويت نفسه بسببها ، و كثر جموعه و قصده الناس ، و أمّا بغراتكين فانّه أرسل الى المؤيّد صاحب نيشابور و سار فى جملته و معدودا من أصحابه فتلقّاه المؤيّد بالقبول » . تعليقهء 142 و 201 ( ص 348 ؛ س 19 ) غرابيه سيد مرتضاى رازى ( ره ) در تبصرة العوام هنگام تعداد فرق شيعه چنين گفته است ( ص 171 چاپ استاد فقيد عباس اقبال ) . « فرقهء هفتم كه ايشان را غرابيّه خوانند گويند : جبرئيل را بعلى فرستادند جبرئيل بغلط بر محمّد رفت از آنكه على بمحمّد مانند بود چنان كه كلاغ سياه بكلاغ سياه ماند . پس اندرين مبالغه نمودند گفتند : كان محمّد أشبه بعلي من الغراب بالغراب يعنى محمّد بعلى ماننده‌ترست از غراب بغراب . و مذهب اين قوم آنست كه لعنت كنند صاحب الدنس « 1 » يعنى جبرئيل را ، و جبرئيل را بدان لعنت كنند كه وى رسالت از على بگردانيد و بمحمّد برد ، صادق ( ع ) ابو الخطّاب را لعنت كرده است و از پيش خود برانده و هر كه را امام لعنت كند او كافر باشد و غرابيّه فرقتى انداز خطّابيّه » . در اواخر شرح مواقف كه متن از قاضى عضد الدين ايجى ، و شرح از سيّد شريف جرجانى است در عداد فرق شيعه مذكور است :

--> ( 1 ) - كذا در نسخه ، و صحيح « صاحب الريش » است و « ريش » بمعنى پر است و چون جبرئيل عليه السلام بال و پر دارد چنان كه كتاب و سنت صريحا به آن ناطق است بدين جهت از او به صاحب الريش تعبير كرده‌اند