كه روزه بدارد ، يا نماز كند ، يا زنا كند بدرستى كه او در آتش است البتّه ، او در آتش است البتّه . و على بن ابراهيم در تفسير بسند معتبر روايت كرده است كه امام جعفر صادق عليه السلام فرمود كه : كسى كه مخالف شما است در دين هر چند عبادت كند و جهد كند در عبادت از اهل اين آيه است : وُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ خاشِعَةٌ * عامِلَةٌ ناصِبَةٌ * تَصْلى ناراً حامِيَةً . يعنى روى چند در قيامت ترسناك و خوار باشند كه در دنيا عمل مىكرده باشند و تعب مىكشيده باشند در عبادت ، برافروزند آتش را بسيار گرم . و در كافي و ثواب الاعمال چندين حديث به اين مضمون روايت شده است در تفسير اين آيه . و در عيون اخبار الرضا بسند معتبر از حضرت صادق عليه السلام روايت كرده است كه حق تعالى در شب معراج با رسول خود صلّى اللّه عليه و آله خطاب كرد كه : اى محمّد اگر بنده‌اى مرا عبادت كند تا مانند مشك پوسيده شود و چون بنزد من آيد اعتقاد بامامت يكى از امامان نداشته باشد او را در بهشت خود جاى ندهم . و در تفسير امام حسن عسكرى عليه السلام مذكور است كه : هر كه انكار امامت امير المؤمنين و خلفاء او عليهم السلام نمايد هميشه در جهنّم خواهد بود و از اهل اين آيه است : بلى من كسب سيّئة و أحاطت به خطيئته فاولئك أصحاب النار هم فيها خالدون . و كلينى بسند معتبر از امام محمّد باقر عليه السلام در تفسير همين آيه روايت كرده است كه يعنى اگر انكار كند امامت امير المؤمنين را در آتش جهنّم ابد الآباد خواهد بود » . نگارنده گويد : در همين رساله احاديث ديگر نيز به همين مضمونها هست ليكن چون اين تعليقه گنجايش بيش از اين را ندارد هر كه طالب باشد برسالهء نامبرده رجوع نمايد . و در تعليقهء 212 نيز حديث شريفى در اين باره خواهد آمد ان شاء اللّه تعالى .