شيخ حسن بن داود اين معنى را بر آن افزوده : و حضرت امام محمّد باقر - عليه السلام - اين دعا كه « لا تزال مؤيّدا بروح القدس مادمت تقول فينا » دربارهء او فرموده . آورده‌اند كه : روزى كميت در خدمت حضرت امام محمّد باقر - عليه السلام - رفته ديد كه آن حضرت به اين بيت مترنّم است كه : ذهب الذين يعاش في أكنافهم * لم يبق إلّا شامت او حاسد پس كميت در بديهه اين بيت ادا نمود كه : و بقي على ظهر البسيطة واحد * فهو المراد و أنت ذاك الواحد ( تا آنكه گفته ) و در كتاب منتقى از شعر كميت اين قطعه منقول است : يقولون لم يورث و لو لا تراثه * لقد شركت فيه بكيل و أرحب و عكّ و لخم و السكون و حمير * و كندة و الحيّان بكر و تغلب و لا اغتسلت عضوين منها يحابر * و كان لعبد القيس عضو مؤرّب و لا انتقلت من خندف في سواهم * و لا اقتدحت قيس بهاثمّ أثقبوا و ما كانت الأنصار فيه أذلّة * و لا غيّبا عنها اذا الناس غيّب هم شهدوا بدرا و خيبر بعده * و يوم حنين و الدماء تصيّب و هم رائموها غير ظئر و أشبلوا * عليها بأطراف القنا و تحدّبوا فان هي لم تصلح لحي سواهم * فانّ ذوي القربى أحقّ و أوجب و در كتاب شيخ ابو عمرو كشّى مسطور است كه يكى از صلحا و معاصران كميت اشعار هاشميّات او را كه در مدح اهل البيت - عليهم السلام - و در طعن اغيار ايشان واقع است از كميت استماع مينمود و ياد ميگرفت و مدّتى مديد در خواندن آنها جدّى تمام داشت آخر او را احتياطى در ترك آن متوهّم شد و بيست و پنج سال از خواندن آنها متوقّف شد تا آنكه در خواب ديد كه گوئيا قيامت قائم شده و او در ميان آن محشر است و صحيفه‌اى بدست او ميدهند و چون آن صحيفه را بگشود ديد