يا سيّدا يعلو به قدري * و منعما يغلى به قدري و الليث في عجل و أبياتها * و البدر في أنجمها الزهر ( الى آخر ما قال ) » اين مرد برادرى نيز داشته كه رافعى ترجمهء او را نيز در تدوين چنين آورده : « ناصر بن أبي الحسين بن محمّد بن أبي حجر العجلي الدهخدا أبو المعالي نسيب فاضل جيّد الشعر ، كتب الى الشيخ محمّد بن عبد الملك بن المعافا في ابيات « سرى عنّي همومي حين وافى ( الى آخر الابيات ) » . توفّي و شبابه غضّ و كثرت فيه المراثى » . اينكه مصنّف ( ره ) گفته ( ص 225 ؛ س 6 ) : « و خاندان كاكوان » . اطّلاعى بر شرح حال اين خاندان ندارم شايد « كاكوان » مصحّف و محرّف « ماكانان » مىباشد كه مستوفى در آخر تاريخ گزيده ايشان را چنين معرّفى كرده است ( ص 848 چاپ لندن ، و ص 811 چاپ امير كبير ) : « ما كانان اوّل‌شان ماك بود از نسل ماكان بن كاكى ديلم « 1 » و او مردى تند و تيز بود نبيرهء او سديد الدين اسماعيل بن عبد الجبّار بن محمّد بن عبد العزيز بن ماك تحصيل كرد و بمنصب قضا رسيد ، قضاى قزوين تا غايت در نسل اوست » . و در چاپ انتشارات امير كبير بتصحيح و اهتمام دكتر نوائى اين زياده نيز هست : « از ايشان قاضى عماد الدين عمر بن عبد الحميد بن عبد العزيز بن اسماعيل بن عبد الجبّار بن محمّد بن عبد العزيز بن ماك قاضى صاحب ديانت بود ، موصوف بصفات حميده . تمييز ميان ظالم و مظلوم بأقصى الغاية كردى . در تحقيق تزويرات و گواهى دروغ نظرى دقيق داشت ، و از علوم دينى باحظّى وافر بود . در مدّة العمر هيچ قضيّه بخلاف شرع و راستي قطع نكرد ، و بدين سبب او را « ثالث العمرين » خواندند و قاضى شمس الدين أحمد بن شمس الدين محمّد بن قوام الدين ابو بكر بن عبد الحميد

--> ( 1 ) - در چاپ تهران بوسيلهء امير كبير : « ديلمى » .