امّا صفي الدين أحمد ورامينى ؛ بترجمهء حال او بجز بر آنچه در نقض هست مطلّع نشده‌ام بلى وى فرزندى داشته كه بوزارت طغرل بن ارسلان آخرين پادشاه سلجوقى رسيده است و ما اشاره بترجمهء او در سابق كرده و گفتيم كه : مصنّف ( ره ) اين زمان را درك نكرده است ( رجوع شود بص 741 ) . تعليقهء 98 ( ص 223 ؛ س 10 ) بهرى از سادات كبار كه در عهد مصنّف ( ره ) يا قريب بعهد او بوده‌اند اينكه مصنّف ( ره ) گفتهء : « اوّلا نقيب طاهر موسوى با فضل و عدّت و جاه و حرمت » گويا مراد سيّد اجلّ طاهر حسين بن محمّد بن ابراهيم بن امام موسى كاظم - عليه السلام - ابو احمد موسوى پدر سيّد مرتضى و سيّد رضي - رضوان اللّه عليهم - است كه در تعليقهء 26 ( ص 126 - 127 ) بطور اجمال بترجمهء حالش پرداختيم . امّا اينكه گفته : « و سيّد ابو طاهر الجعفرى عالم و زاهد و شاعر » ( ص 223 ) اگر مراد ابو طاهر جعفرى پدر امير شرفشاه جعفرى ؛ بزرگ قزوين باشد عن قريب دوباره نامش خواهد آمد ، و اگر غير او مراد باشد معلوم من نشد كه مراد كيست . امّا اينكه گفته : « آنگه خاندان سيّد بو هاشم علاء الدوله كه هنوز حكم در آن خانه باقى است » مراد سيّد ابو هاشم زيد بن الحسين بن على حسنى همدانى است كه ترجمهء حال و سوانح حياتيّهء او در غالب كتب أعمّ از انساب و تواريخ و سير مذكور است اينك باندكى از آنها اشاره ميكنيم : عماد كاتب در تواريخ آل سلجوق ضمن ذكر وقايع سلطنت محمّد بن ملكشاه سلجوقى گفته : ( ص 97 و 98 ) : « قال أنو شروان : و أنا ولّاني السلطان الخزانة فانّه استدعاني الى خلوته ، و خصّني بكرامته ، و سلّم الي خزائن ممالكه ؛ و كان هؤلاء الأكابر انّما يصلون الى السلطان في البارگاه اذا جلس لعامّته ، و أنا أختصّ بخلواته و أستسعد بمحادثته ،