رافضى بود و چون او را پيش مجد الملك بردند گفت : ببريد او را بياويزيد حاضران گفتند : اى خداوند او مرد مؤمنى است گفت : شما گفتيد ابو بكر نام دارد و هر آينه ابو بكر نام ، كشتنى باشد . و وجه فساد آن است كه هيچ پادشاهى ملك مشرق و مغرب بجاهلى نادانى نسپارد كه بيگناهى را بمجرّد آنكه ابو بكر نام داشته باشد هلاك سازد و اين سخن چه صورت دارد كه در حواشى و خدم او هزاران ابو بكر و عمر و عثمان سنّى و شيعى موجود بود و هفتصد غلام ترك داشت كه اكثر حنفى و سنّى بودند . و از آثار مجد الملك قبّهء حسن بن على - عليه السلام - است در بقيع كه على زين العابدين و محمّد باقر و جعفر صادق و عبّاس بن عبد المطّلب - عليهم السلام - در آنجا آسوده‌اند . و چهار طاق عثمان بن مظعون كه اهل سنّت چنان پندارند كه مقام عثمان بن عفّان است او بنا كرده . و مشهد امام موسى كاظم و امام محمّد تقى در مقابر قريش در بغداد هم او فرموده است ، و مشهد سيّد عبد العظيم حسنى در شهر رى ، و غير آن از مشاهد سادات علوى و اشراف فاطمى عليهم السلام از آثار اوست . و از جملهء آثار حسن خاتمهء اوست آنكه بعد از فوز بدرجهء شهادت در جوار فايض الانوار حضرت امام حسين عليه السلام شرف قرار يافته . رحمه اللّه تعالى » . نگارنده گويد : صريح عبارت نقض آن است كه چهار طاقى كه براوستانى بنا كرده بر روى قبر عثمان بن عفّان بوده است نه بر روى قبر عثمان بن مظعون ، چنان كه قاضى ( ره ) در اين كلام خود ياد كرده است ( رجوع شود بص 83 كتاب نقض اين چاپ ، و ص 58 چاپ اوّل نقض ) . ابو الحسن بيهقى ( ره ) در تاريخ بيهق در ترجمهء حاكم أبو منصور محمّد بن أحمد ابن الحسين السورى گفته ( ص 206 چاپ طهران بتصحيح استاد بهمنيار ، و ص 355 چاپ حيدر آباد هند بكوشش دكتر قارى سيّد كليم اللّه حسينى ) : « و اين حاكم أبو منصور در مشهد خسروجرد عقد مجلس داشتى پيش از آنكه مجد الملك قمّى آن را عمارت كرد و منبر از گچ و خشت بودى » .