و نيز وى در اواخر كتاب تحت عنوان « ذكر ساداتى كه در خسروجرد و غير آن مدفونند گفته ( ص 284 - 285 چاپ طهران بتصحيح استاد بهمنيار ، و ص 496 - 498 چاپ حيدر آباد بكوشش دكتر قارى سيّد كليم اللّه حسينى ) « در بيهق السيّد الحسين بن محمّد بن الحسين بن عيسى بن زيد بن على بن حسين بن على بن أبى طالب عليهم الصلاة و السلام ( تا آنكه گفته ) و اين سيّد را دفن كردند و از روضهء او زيارتگاهى ساختند . ( تا آنكه گفته ) : و بعد از آن خاك و روضهء سيّد أجلّ عالم سعيد العزيز بن هبة اللّه بن على بن محمّد ، و نسب او پيش از اين ياد كرده شد و اقارب و اولاد و احفاد ايشان‌اند درين دو قبّه ( براى ملاحظهء قبّهء ديگر بكتاب مزبور مراجعه كنند ) و عمارت آن قبّهء بزرگ مجد الملك اسعد القمى فرموده - رحمه اللّه - از مال غنيمت روم » . استاد اقبال آشتيانى ( ره ) در كتاب « وزارت در عهد سلاطين بزرگ سلجوقى » بترجمهء مبسوط براوستانى تحت عنوان « شمس الدين أبو الفضل أسعد بن محمّد بن موسى مجد الملك براوستانى قمى مشيّد الدوله » پرداخته ( ص 109 - 114 ) و از آن جمله چنين گفته است : « از معزّى سه قصيده و يك تركيب‌بند مفصّل در مدح مجد الملك باقى است از آن قصايد يكى بمطلع ذيل است : زهى خجسته و فرخنده باد فروردين * بفرّخىّ و خوشى آمدى ز خلد برين و در تخلّص بمدح گويد پس از مدح علىّ بن أبي طالب عليه السلام : در مدينهء علمست و در مناقب او * در خزانهء عقل است راى شمس الدين اجلّ و سيّد دولت ستوده مجد الملك * بشير خلق زمان و مشير شاه زمين سر فضايل ابو الفضل كاختران سپهر * به صد هزار قرانش نياورند قرين اين قصيده در ايّام وزارت مجد الملك پيش بر كيارق سروده شده و در آن اشاره است بتصفيهء عراق از تتش و اميرانر سپهسالار ، و تصفيهء خراسان از ارسلان ارغو و غيره .