المحقق الدواني
29
تهليليه ( فارسى )
تيزبينان ديده باز باشد ، در اثر مؤثر مىديدم « 1 » و به نوعى « 2 » كه شيوهء چالاكان راه طلب باشد ، از صنايع به صانع سفر مىكردم و از نقوش مختلفهء اكوان ، اصل كار باز مىجستم . خلوتخانهء حواس از هر گونه اشتات « 3 » صور پرداخته و در زواياى كون « 4 » منزوى بودم و چون سواد چشم از خود مختفى ، كه ناگاه از مهب عنايت « 5 » بىعلّت نسيم الطاف وزيدن گرفت و مشام جان را به شمامهء « ان للّه في ايام دهركم نفحات الا فتعرضوا لها » معطر گردانيد . زبان وقت به نجواى « 6 » اين بيت مترنم شد « 7 » : نسيم دوست مىيابد دماغم « 8 » * خيال گنج « 9 » مىبيند چراغم « 10 » « 11 » نو عروسان لطايف كلمهء توحيد كه مخدّرات حرم نشين خاندان نبوّتاند ، بر ديدهء دل « 12 » به جلوهگرى آمدند . « 13 » هر لحظه از كئوس غمزهاى عشق انگيز ايشان دردى كشان خمخانهء تجرّد را نشأة « 14 » ديگر مىرسيد و هر لمحه از عشوههاى دلاويز ايشان ، صاحبنظران دل و جان را وجدى از نو « 15 » حاصل مىشد . گاه ، صورت رقميش ، ظلمات صفت ، از آب حيوان لطايف « 16 » نشان مىداد و سواد هيئت كتابيش ، چون سواد خط بتان مهوش ، ديدهء خيال را خاصيت « 17 » كحل الجواهر مىبخشيد و گاهى
--> ( 1 ) ه : مؤثرى ديدم . ( 2 ) - ب : و ج : و ه : طريقى . ( 3 ) - ب : و ج : و ه : اسباب . ( 4 ) - ب : و ج : كمون . ( 5 ) - ه : پى . ( 6 ) - ب : و ج : فحواى . ( 7 ) - فلا : + نظم ، ج : + بيت . ( 8 ) - ب : چراغم ( 9 ) - ه : كنج . ( 10 ) - ب : مىيابد دماغم . ( 11 ) - ب : و ج : و ه : + و . ( 12 ) - ب : و ج : و ه : در . ( 13 ) - ب : + و ( 14 ) . - ج : و ه : نشاط . ( 15 ) - ب : ديگر . ( 16 ) - ب : از لطايف آب حيوان . ( 17 ) - ج : و ه : ندارد .