سفيانى لشكرى بمدينه ميفرستد كه بر هر يك از آل محمّد صلى اللَّه عليه و آله قدرت پيدا كنند بگيرند و مرد و زنهائى را از بنى هاشم بكشند ، در اين موقع است كه مهدى و مستنصر از مكه بمدينه فرار ميكنند ، پس آنها را تعقيب ميكنند در صورتى كه آنها بحرم امن خدا ملحق شده‌اند . كعب ميگويد : اهل مدينه جبليه مستأصل خواهند شد و نفس زكيه كشته مىشود . ابن عمر گويد : علامت جنگ مدينه آنست كه امير مصر بيايد . و در حديث ديگر است كه وقتى در مدينه آمدند در مدت سه روز اهل آن را ميكشند . [ علت رفتن سفيانى در مدينه ] ( باب صد و هشتم : ) عبد السلام بن سلمه ( گويد ) : از ابو قبيل شنيدم : سفيانى لشكرى بمدينه ميكشد و امر مىكند هر كسى را كه از بنى هاشم در آنجا باشد حتى زنهاى آبستن را بكشند ، اين كار را به علت آن مىكند كه يك نفر هاشمى با اصحاب خود از طرف مشرق خروج مىكند ( سفيانى ) ميگويد اين چه بلائى است كه اصحاب من غير از آن افرادى كه قبل از آن‌ها بودند كشته شدند پس بقتل آنها فرمان ميدهد بطورى كه احدى در مدينه شناخته نميشود و از مدينه به طرف بيابانها و كوه‌ها فرارى ميشوند حتى زنان آن‌ها فرار خواهند كرد . چند روزى لشكر او ( سفيانى ) در ميان آنها شمشير ميكشد و بعد از آن خوددارى مينمايد ، در بين آن مردم كسى ظاهر نميشود مگر اينكه ترسان خواهد بود ، تا اينكه مهدى عليه السّلام در مكه ظهور كند ، موقعى كه آن حضرت در مكه ظهور كرد باقيماندهء ( بنى هاشم ) در مكه بدور او اجتماع ميكنند .