( باب پنجاه و يكم : ) ابن عباس از رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله روايت كرده كه فرمود : وقتى كه پنجمين نفر از اهل بيت من بميرد فتنه ( به پا مىشود ) تا اينكه هفتمى بميرد ، پس از آن همين طور خواهد بود تا مهدى عليه السّلام قيام كند . ( باب پنجاه و دوم : ) أصبحي ميگويد : پنج نفر از فرزندان عباس ، مثل پادشاهان ستم كار خلافت ميكنند ، واى بر مردم از آن موقعى كه هفتمى آنها بميرد ، ( زيرا ) شخصى بر ( مردم ) زمين مسلط مىشود كه شبيهه شير خواهد بود ، با دهان خود مىخورد و با دست خود فساد خواهد كرد از كثرت خون‌هائى كه ميريزد آسمانها به خدا شكايت ميكنند ، دو صباحى خلافت خواهد نمود ( آنگاه هلاك مىشود ) بعد از آن يكى از برادران او خلافت را قهرا ميگيرد و مال خدا را بطور مساوى بين بندگان خدا تقسيم نخواهد كرد تا اينكه منادى از آسمان ندا مىكند : زمين زمين خدا و بندگان ، بندگان خدا هستند و مال خدا هم بطور مساوى مال بندگان خدا است ، او بدين طريق ده سال خلافت مىكند . [ راجع به ترك و وبائى كه آنها را نابود مىكند ] ( باب پنجاه و سوم : ) كعب ميگويد : ( جمعيت ) ترك وارد جزيره خواهند شد و مالهاى سوارى خود را از فرات آب ميدهند ، آنگاه خدا طاعون را ( وباء مننژيث ) به آنها مسلط مىكند تا آنها را ميكشد و كسى از آنها نجات پيدا نميكند مگر يك مرد .