[ در بارهء هلاك ترك به وسيلهء باد و برف ] ( باب پنجاه و چهارم : ) كعب ميگويد : يك كشتى پر از آنها « 1 » وارد مىشود و از دجله و فرات آب مىآشامند و در جزيره ميروند و اهل اسلام در آن جزيره خواهند بود و تاب مقاومت آنها را ندارند آنگاه خدا برفى را كه در آن سرماى شديد و باد و يخ باشد بر آنها مسلّط مىكند تا آنها نابود شوند ، بعد از آن ، مسلمين به طرف ياران خود بر ميگردند و ميگويند : خدا آنها را هلاك كرد و يكى از آنها باقى نمانده و تا آخرين نفر آنها هلاك شدند . [ حوادثى كه در فرات براى ترك پيش مىآيد ] ( باب پنجاه و پنجم : ) مكحول از حضرت محمّد بن عبد اللَّه صلى اللَّه عليه و آله روايت كرده كه فرمود : طايفهء ترك دو مرتبه خروج ميكنند ، مرتبهء اول : از آذربايجان خروج ميكنند و مرتبهء دوم : مالهاى سوارى خود را بفرات ميبندند و بعد از آن ، تركى نخواهد بود . سيد بن طاوس گويد : شايد معناى حديث اين باشد كه غير از آن تركها ترك ديگرى داخل فرات نشده و خلافت نخواهند كرد بلكه همان طايفهء ترك هستند كه خلافت را مالك ميشوند . ( باب پنجاه و ششم : ) يزيد بن جابر و غير او از رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله روايت كرده كه فرمود : طايفهء ترك را دو خروج خواهد بود اول آنكه ( با هر جا مصادف شوند ) خراب ميكنند دوم آنكه بسوى نهر فرات سرعت مينمايند . عبد الرحمن در حديث خود

--> ( 1 ) - شايد منظور كعب همان طايفهء ترك باشد كه در باب پنجاه و سوم گذشت - مترجم .