هنگام امر دين آنها نيز درست مىگردد و آنها متدين مىشوند . اما دسته‌اى ديگر بندگانى مىباشند كه كار آنها با فقر و پريشانى و بيمارى بايد همراه باشد در اين جا آنها را با فقر و مرض امتحان مىكنم و امر دين آنان هم مرتب مىشود و من داناتر مىباشم به حال بندگان خود . ( 1 ) 14 . حضرت صادق عليه السّلام فرمود : بعضى از بندگان در نزد خداوند درجه‌اى دارند كه به آن نمىرسند مگر با بيمارى و يا فقر و يا مرگ يكى از فرزندان ، اگر او بر اين مصيبت‌ها صبر كند به آن مقام خواهد رسيد . ( 2 ) 15 . فرمود : عيسى بن مريم عليه السّلام براى بنى اسرائيل خطبه خواند و فرمود : من در ميان شما ظاهر شدم در حالى كه خورش من گرسنگى است و غذاى من همان است كه در بيابان‌ها براى حيوانات ميرويد چراغ من ماه و فرشم خاك و بالش من سنگ است ، من خانه‌اى ندارم كه خراب شود مالى ندارم كه تلف گردد ، فرزندى ندارم كه بميرد زنى ندارم كه محزون گردد من كه چيزى ندارم پس من بىنيازترين فرزندان آدم هستم . ( 3 ) 16 . حضرت كاظم عليه السّلام فرمود : پيامبران و فرزندان پيامبران و پيروان آنها به سه خصلت گرفتار مىشوند . بيمارى در بدن ترس از حاكم و فقر . ( 4 ) 17 . امام رضا عليه السّلام فرمود : هر كس فقير مسلمانى را مشاهده كند و با او طورى رفتار كند كه با ثروتمند انجام مىدهد روز قيامت خداوند بر او غضب خواهد كرد . ( 5 ) 18 . على عليه السّلام فرمود : فقر آدم زرنگ را از ميدان مباحثه بيرون مىكند ، كسى به خاطر فقير بودن او برهانش قبول نمىشود ، آدم نادار در شهر خود هم غريب مىباشد خوشا به حال آن كسى كه از معاد ياد كند و براى روز حساب خود را آماده سازد و با روزى مختصر قانع باشد . ثروت در غربت وطن است همان گونه كه فقر در وطن غريب مىباشد . قناعت مالى است كه تمام نمىشود ، فقر مرگ بزرگ است خداوند متعال خوراك فقراء را در اموال اغنياء قرار داد و آن را واجب فرمود ، فقيرى گرسنه