روشنائى در آسمان افتد و هر كه نه بوجه گزارد چون بپردازد نماز گويدش : حقّ تعالى ترا ضايع گذارد چنان كه تو مرا ضايع گذاشتى ، و فرشتگان اين نماز درنوردند و بر رويش باز زنند ، و هر كه پيش مردم نماز نيكو گزارد و چون تنها باشد سرسرى و مست « 1 » دارد فرمان خداى را خوار داشته ، و هر كه فرمان خداى را خوار دارد روز قيامت خوار گردد . و اوّل چيزى كه خداى تعالى حساب كند بدان با بندگان نماز باشد اگر به نماز برست به همه چيزى برهد ، و اگر به نماز درماند به همه چيزى درماند . و سلمان فارسى رحمة اللَّه عليه گويد كه : نماز چون پيمانه ايست هر كه تمام بپيمايد مزد تمام بستاند ، و هر كه كم بپيمايد به خود زيان كند ؛ فَوَيْلٌ لِلْمُصَلِّينَ ؛ تا آخر آيه . يعنى واى بر نماز كنى كه دلش از نماز غافل باشد از آنكه به دنيا مشغول بود ، يا خود نماز نداند ، يا به نماز ايمان ندارد « 2 » و واى آن را كه نماز برو « 3 » كند و واى آن را كه متاع خانه از همسايگان باز دارد ، و ويل چاهيست « 4 » در دوزخ كه خوناب و ريم دوزخيان در آنجا مىشود كه اگر دلوى از آن در دنيا بريزند اهل مشرق و مغرب از گرمى و گند آن بميرند و اهل دوزخ آن خورند ؛ اين جمله كه گفته آمد در حقّ آن كس است كه نماز نه بوجه كند پس آن كس كه خود نماز نكند حال وى چگونه باشد . . ؟ ! و مصطفى عليه السّلام گويد كه : هر كه از نماز « 5 » بعمدا دست بدارد كافر شود ، و مادام تا بنده پنج نماز بپاى « 6 » دارد ابليس از وى ترسان و هراسان بود و نيارد كه گرد وى گردد ، و چون بنده در نماز كاهلى كند ابليس بر وى دلير و چيره شود و از قفايش باز نگردد تا بهلاكش نبرد . و بدان كه اگر ابليس نماز كردى ملعون نشدى ، و اگر قوم نوح نماز كردندى بطوفان هلاك نشدندى ، و اگر قوم هود نماز كردندى با زمين زير و زبر نشدندى ، و اگر ثموديان نماز كردندى بصاعقه هلاك نشدندى ، و اگر فرعون و قومش نماز كردندى بجوى نيل « 7 » غرقه نشدندى ، و اگر قارون نماز كردى به زمين فرو نشدى ، و اگر

--> ( 1 ) در نسخهء ديگر : « دست » و شايد درست « سهل » يا « سست » باشد . ( 2 ) در نسخهء ديگر : « نداند » . ( 3 ) در نسخهء ديگر : « به روى خلق » و مراد رياء است . ( 4 ) در نسخهء ديگر : « حائيست » . ( 5 ) در نسخهء ديگر : « نماز را » . ( 6 ) در نسخهء ديگر : « پياپى » . ( 7 ) بحر قلزم صواب است نه نيل .