كه مكّه راست كه ايمان آنجا پيدا شد . 136 - الايمان قيد الفتك . ( 1 ) ايمان بند بر نهاده است ناگاه كشتن را ؛ يعنى هر كه را ايمان بود بايد كه كس را بغفلت نكشد اگر چه دشمن خدا و رسول باشد . 137 - علم الايمان الصّلوة . ( 2 ) هست اسلام را نماز نشان * بىنشان كى قوى بود ايمان نشان ايمان نمازست ؛ يعنى هر كه اين پنج نماز چنان كه در شريعت « 1 » است بجا آورد دليل كند كه وى مؤمنست مؤمنى كه دلش بمعرفت خداى تعالى آراسته است ، و بكتابهايش و پيغمبرش بگرويده است ، و هر كه درين پنج نماز سستى كند ، يا « 2 » از اين وقت بدان وقت ميگذارد ، يا « 3 » شرايطش بجا نياورد دليل كند كه وى منافق است كه دلش از شكّ و نفاق پر گشته است . و رسول عليه السّلام گويد : ميان ايمان و كفر نمازست ، و بدترين دزدى آنست كه ركوع و سجود در نماز تمام بجا نياورد . و مصطفى عليه السّلام مردى را ديد كه نماز نه بوجه ميكرد گفت : اگر اين مرد درين حال بميرد نه بر دين و ملّت من مرده باشد ، و ديگرى را ديد كه بمحاسن بازى ميكرد گفت : اگر دلش ترسكار بودى ديگر اندامهايش نيز ترسكار بودى ؛ و خداى تعالى نپذيرد نماز بندهء كه دلش به نماز حاضر نباشد چنان كه تن را حاضر آورده باشد ، و اگر بنده دانستى كه در نماز راز « 4 » با كه مىكند از راست و چپ ننگريدى ، و چون باز جايى « 5 » نگرد خداى تعالى گويد كه : كجا مينگرى به من نگر كه من به از آنم كه بدان مينگرى ، و هر كه حقوق نماز نگاه دارد چون از نماز فارغ شود نماز گويد كه : خداى تعالى چنان كه حقّ من نگاه داشتى حقّ تو نگاه دارد ، و چون فرشتگان اين نماز به آسمان برند درهاى آسمان گشاده گردد و از نور ايشان

--> ( 1 ) در هر دو نسخه : « در شرايط » . ( 2 ) در هر دو نسخه : « تا » بتاء مثناة فوقانى . ( 3 ) در هر دو نسخه : « تا » بتاء مثناة فوقانى . ( 4 ) در نسخهء ديگر : « مناجات » . ( 5 ) در نسخهء ديگر : « به جائى » پس « باز » بمعنى « با » است .