دوزخ بسوزانند . . . ! مادرش گفت : ويرا حلال كردم در حال علقمه را زبان بر گشاد و بر شهادتين از دنيا بشد پس مصطفى عليه السّلام با خلقى بسيار بر وى نماز كرد و چون دفنش كرد بر سر گورش باز ايستاد و گفت : يا قوم بر خويشتن رحمت كنيد و بسبب زن مادر را ميازايد تا به آتش دوزخ نسوزيد . و مصطفى عليه السّلام فرمود : چندان كه توانيد طاعت حقّ بجاى آريد ، و طاعت مادر و پدر گوش داريد كه بىخشنودى مادر و پدر طاعت حقّ پذيرفته نشود . و مصطفى عليه السّلام گويد كه : بلعنت خدا درست آنكه مادر و پدر را دشنام دهد گفتند : يا رسول اللَّه اين نوع چون باشد ؟ - گفت : آن باشد كه فرزند كسى را دشنام دهد يا برنجاند آن كس نيز مادر و پدر اين كس را دشنام دهد . و حقّ مادر و پدر بر فرزند آنست كه چون بخوانندش اجابت كند ، و آنچه فرمايندش بجا آورد الّا آنچه معصيت بود ، و ايشان را فروتنى كند و مهربانى نمايد ، و با ايشان سخن نرم گويد و آواز بر بالاى ايشان برندارد ، و سخن ايشان فرو برد ، و ايشان را بنام نخواند ، و اگر ايشان پير باشند يا نقصانيشان باشد بنزديك ايشان و در غيبت ايشان ببدى يادشان نكند . و اگر با ايشان به جائى رود بايد كه از پس ايشان رود چون بندگان ، و اگر محتاج شوند و ويرا توانائى بود طعامشان دهد و جامه‌شان پوشاند ، و خدمتشان كند تا حدّى كه چون عاجز و بيمار شوند طهارتشان فرا كند ، و اگر از سخت سخنى ايشان رنجد روى بر هم نياورد و افّ نكند ؛ قال اللَّه تعالى : فَلا تَقُلْ لَهُما أُفٍّ وَ لا تَنْهَرْهُما ؛ يعنى در روى مادر و پدر افّ مكنيد و ايشان را بانگ مزنيد . و در خبرست كه اگر مادر و پدر از فرزند آزرده از دنيا بروند بايد كه توبه كند و توبهء فرزندان آن باشد كه هميشه صلاح ورزند و بپنج وقت ايشان را بدعا و استغفار ياد كنند ، و با قرابت ايشان نزديكى كنند . و فرزندان را بر مادر و پدر چهار حقّ است . اوّل - آنكه فرزندان را از زنا نياورند تا تهمت بىاصلى در ايشان نباشد و ايشان از سرزنش خلق ايمن باشند . دويم - نام نكو بر ايشان نهند چنان كه در ميان خلق معروف و مشهور باشد .