نيايد ، گفت : عهد كن با من كه هرگز دروغ نگوئى ، مرد عهد كرد و از پس آن چون خواستى كه گناهى كند بينديشيدى كه اگر اين گناه بكنم نتوانم كه حضرت مصطفى عليه السّلام را بگويم كه رسوا شوم ، و نتوانم كه نگويم كه دروغ گفته باشم از دست بداشتى . و حضرت رسول عليه السّلام فرمايد كه : هر كه گواهى بدروغ دهد روز قيامت سخن نگفته باشد و پاى ننهاده باشد كه بدوزخش اندازند و بيشترين لفظ « ويل » در قرآن در حقّ دروغ زنانست ، و هر كه دروغ خواهد گفتن چون بينديشد كه خدا ويرا مىبيند و سخنش ميشنود و سرّش ميداند سزاوار بود كه شرم دارد و نگويد . و حضرت مصطفى عليه السّلام گويد كه : از من شش چيز بپذيريد تا من شما را ببهشت بپذيرم ، اوّل - چون سخن گوئيد راست گوئيد ، دويّم - وعده را خلاف مكنيد ، سيّم - امانت بجاى آريد ، چهارم - دست را از خيانت باز داريد ، پنجم - چشم را از حرام باز داريد ، ششم - فرج را از زنا نگاه داريد . 216 - القرآن غنى لا فقر بعده و لا غنى دونه . ( 1 ) قرآن توانگريست كه از پس آن درويشى نباشد ، و بالاى آن توانگرى نباشد . و امام محمد باقر عليه السّلام گويد كه : هر كه در نماز قرآن خواند بهر حرفى صد نيكى بيابد ، و هر كه گوش به قرآن دارد خداى تعالى دعايش مستجاب گرداند ، و حاجتش روا كند . و حضرت مصطفى عليه السّلام فرمايد كه : بهترين شما آن كس است كه قرآن بياموزد و بياموزاند ، و شريفترين امّت من آن بود كه قرآنخوان بود و آنكه بشب نماز كند ، و هر سرائى كه در آنجا قرآن خوانند مأواى فرشتگان گردد و ديو از آنجا برمد ، و خير و بركت بسيار بود ، و روزى بر ايشان فراخ بود ، و هر سرائى كه در آنجا قرآن نخوانند مأواى شيطان گردد ، و ديو از آنجا نرمد ، و خير و بركت از آنجا برود ، و شرّ در آن سراى بسيار بود ، و روزى ايشان تنگ گردد ، و قرآنخوان بقيامت آن وقت كه درمانده‌تر بود صورتى بيند كه از آن زيباتر نبود پس گويدش كه : مرا ميشناسى ؟ - گويد : نه ، گويد : من آن قرآنم كه پيوسته مرا ميخواندى و از پيش ميفرستادى ، پس دست وى بگيرد و ببهشت برد ، و با مادر و پدر اين كس چندان نيكوئى بكند كه دنيا