برابر آن نباشد ، ايشان گويند : ملكا پادشاها ما كردارى نياورده‌ايم كه بدان مستحقّ چنين نعمتى شويم ، ندا آيد كه : اين جزاى آنست كه شما فرزندان را قرآن بياموختيد ، و دلهاى زنگار گرفته جز به قرآن نيك نشود كه قرآن حبل خداست كه بنده دست در آن زند ، و قرآن عصمت است كه واپناهش جهد ، و قرآن شفاعت است كه بنده بدان از جهل برهد ، و قرآن نور است كه بنده بدان دين حقّ را ببيند ، و قرآن نجاتست كه بنده بدان رستگار شود ، و أهل قرآن أهل خدايند خاصه ؛ از هر آدمى جز از پيغمبران و امامان بهترند ، و هر كه ايشان را دوست دارد خدا را دوست داشته باشد ، و ايشان را خوار و حقير مداريد كه ايشان بنزديك خداى تعالى با قدر و منزلت‌اند ، و حافظ قرآن چون به قرآن كار كند روز قيامت با دو فرشته بود نام يكى سفرة و نام يكى كرام بررة . و حضرت امام جعفر صادق عليه السّلام فرمايد كه : هر كه از نظر قرآن خواند خداى تعالى ويرا از چشمهايش متمتع و برخوردار گرداند و حساب مادر و پدر سهل گرداند ، و چيرگى شيطان بر وى نيارد . و حضرت مصطفى عليه السّلام ميفرمايد كه : هر كه در شبى ده آيه از قرآن بخواند از غافلانش ننويسند ، و هر كه پنجاه آيه بخواند از ذاكرانش نويسند ، و هر كه صد آيه بخواند از قانتانش نويسند ، و هر كه دويست آيه بخواند از خاشعانش نويسند ، و هر كه سيصد آيه بخواند از فائزانش نويسند ، و هر كه پانصد آيه بخواند از مجاهدانش نويسند ، و هر كه هزار آيه بخواند قنطارش خوانند و نويسند ، و آن پنجاه هزار مثقال بود ، و هر مثقال بيست و پنج قيراط بود ، و هر قيراطى چند « 1 » كوه احد باشد ، و مهترينش چند « 2 » آسمان و زمين باشد . [ فضائل سوره‌هاى قرآن ] سورة الفاتحة ( آية التسمية ) [ بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ ] نوزده حرفست حضرت رسول عليه السّلام فرمايد كه : حقّ سبحانه و تعالى زبانيهء دوزخ را نوزده آفريد هر يك چندانى است كه اگر اجازت يابد از خداى تعالى هفت آسمان

--> ( 1 ) « چند » در اين مورد بمعنى مطلق مقدار است يعنى به قدر و باندازهء . ( 2 ) « چند » در اين مورد بمعنى مطلق مقدار است يعنى به قدر و باندازهء .