حاجى خليفه در كشف الظّنون گفته : شيخ نجم الدّين غيطى محمّد بن احمد اسكندرى متوفّى بسال 984 آن را تلخيص كرده و امام حسن بن محمد صغانى باصلاح آن پرداخته و بنام « كشف الحجاب عن احاديث الشهاب » ناميده و علاماتى براى صحيح و ضعيف و مرسل گذاشته و آن را مانند كتاب « المشارق » بر ابواب مرتّب مبوّب كرده است ، و ابن الاثير در كتاب المثل السائر گفته است كه : لازم است كه كاتب فقيه اين كتاب را مطالعه كند و نيز اين شخص كتابى دارد بنام « ضوء الشّهاب » . و ابو المظفّر محمّد بن اسعد معروف بابن الحكيم الحنفى متوفّى بسال 567 بشرح آن پرداخته است . و شيخ عبد الرّحيم مناوى آن را بطريق شرح مزج شرح كرده و « رفع النقاب عن كتاب الشّهاب » ناميده است ليكن امينى شامى در ترجمهء او گفته كه او كتاب شهاب قاضى قضاعى را مرتّب ساخته و شرح كرده و « امعان الطّلاب بشرح ترتيب الشّهاب » نام گذارده است و نيز او به ترتيب احاديث آن كتاب پرداخته است مانند جامع صغير و رموز آن . و از شروح آن حلّ الشهاب است كه شارح آن يكى از علماى عامّه است و اوّل آن اينست : الحمد للَّه الّذي جعل سنّة نبيّه مشكاة لاقتباس أنوار الرّشد و الهدى ( تا آخر ) . و ابن وحشى محمّد بن الحسين الموصلىّ نيز بشرح آن پرداخته است و اين شرح را شيخ ابراهيم بن عبد الرّحمن الوادياشى متوفّى بسال 570 مختصر كرده است و استاد ابو القاسم بن ابراهيم ورّاق عابى آن را بعنوان شرح بقول شرح كرده و سيوطى آن را مانند جامع صغير خود مرتّب ساخته و بنام « اسعاف الطلّاب به ترتيب الشهاب » موسوم داشته است . و حاجى خليفه در آغاز همين كلام خود تصريح كرده كه قاضى قضاعى شافعى مذهب بوده است . علّامهء مجلسى ( ره ) در بحار گفته : اگر چه كتاب شهاب الاخبار از مؤلّفات