او را به دريا افكن و نترس و غم مخور راستش ما او را به تو برگردانيم و رسولش سازيم » . پس ترس و حزنى كه به ظاهر از آنها نهى شده مىشود كه به كلى وجود نداشتند زيرا آرامش دل بسلامت ، اشاره بحسن عاقبت است در دنبال انداختن به دريا كه مانع از هم و حزن مىشود ، و اما حزن ابى بكر واقع شده و امت اتفاق دارند بر اينكه او اندوهناك شده و آنكه كارى كرده بمانند آن نيست كه نكرده و اين دو نقض گفتهء ما نباشند از هيچ وجه .