[ قصيدهء ابن دريد در امثال حكيمانه ] 12 - هر كه خدايش از حذر حفظ نكند محفوظ نماند * كسى در برابر مقدر توان دفاع ندارد و دل هم كور شود چنانچه ديده كور شود 13 - بسا آژير و تهديد كه گويا متوجه ديگرانست با اينكه گوش خراش است بىبندوبارى ما را كر كرده بلكه كور هم كرده 14 - وه چه تباه‌كننده است بدخوئى بجاى نرمش * بهتر خبرگزار از تو راستى است بسا صاعقهء كشنده كه برق بر آن راهنما است 15 - هاى آزاركننده و گر چه اندك است دردناكى است * وه چه دراز است شب بيخواب بيمارى عقل آدمى بدتر از بيماريست 16 - دشمنان پشت سرند دوستان روبرو * واى از رسوائى اين گونه اخلاق كه گويا باز گرفته شده است از نفاق و دوروئى 17 - بينى جوانى كه بريده شده * در چهره‌اى كه زشت و بد نما است آيا برابر است بهره‌مند با محروم 18 - از تو نيست كسى كه گله پذير نيست * با اينكه بدتر اخلاق جوان كج كشى است رها كند ترا از آنچه بد دارى كناره‌گيرى 19 - از كجا بدست آرى يارى مؤدب * هيهات چه اندازه دشوار است اين خواسته بدتر چيزى كه خواستار آن شوى همانست كه دشوار و نشدنيست 20 - براى هر اسب تندرو سرخوردگى است * و براى تو نيست جز پذيرش گذشت او كيست كه گذشتى با صفا به تو ارزانى دارد ؟ 21 - بد به راه خير نرود * خدا را قضائيست كه فال برنده نيست بسا ماه بزرگ كه به ماه خرد باز گردد 22 - هيچ جمعى نباشد كه خدائى ندارد * هر دو تا كه گرد آيند جدائى دارند آدمى كور شود با اينكه چشم بينا دارد