چون كه شادى تا ببنى مرجى بد كيش را * مرده پيش از آنكه بيند مرگ حتم خويش را نزد او ياد آورى كن نام مولايم على * رحمت آور بر نبى و آل و بين تشويش را « 1 » و طرفدار حكومت و تحقيق گرديده تا آنكه دانشگاهى براى آموزش فلسفه بنام بيت الحكمة بنياد نموده و حكماء و فلاسفه عصر خود را در آن گرد آورده . اين دوران درخشان و اميد بخش بدرازا نكشيد و بر اثر تلاش حزب مخالف به زودى پايان يافت و سببش شورش بغداد بود برهبرى عموى مأمون ابراهيم بن مهدى و پيوستن همه مخالفان سياسى و مذهبى و حزبى بدان . مسعودى در ص 48 ج 4 مروج گويد : همه كسانى كه از بنى عباس و دوستان و پيروانش در بغداد بودند بمحض شنيدن وليعهدى امام رضا انجمنى كردند و مأمون را از خلافت خلع كردند و با ابراهيم بن مهدى در پنجم محرم سال 200 بيعت كردند ، پيامد اين شورش در مركز بغداد پريشانى فكرى براى مأمون بود و يك انقلاب مركزى براى دربار خلافت كه مسعودى در همان صفحه گويد : در سال 202 فضل بن سهل ذو الرياستين در حمام ترور شد و اين حمام در شهر سرخس بود از بلاد خراسان و در خانهء مأمون بود و هنگامى بود كه مأمون بسوى عراق ميرفت ، و مأمون آن را بسيار گران شمرد و كشندگان او را كشت و بسوى عراق رفت و از آن پس مرگ امام رضا در طوس بر اثر خوردن انگور زهرناك بود با اينكه مأمون دخترش ام حبيبه را به آن حضرت بزنى داده بود . فضل بن سهل مذهب شيعه داشت چنانچه ابن خلكان در ص 450 ج 1 كتاب خود گفته و هم او بود كه مأمون را واداشت امام رضا عليه السّلام را بطوس آورد و

--> ( 1 ) متن عربى : اذا المرجى سرك ان تراه * يموت لحينه من قبل موته فجدد عنده ذكرى على * وصل على النبى و آل بيته