باب خود بينى توضيح - معنى عجب و فرق آن با تكبر در اول باب گذشته بيان شد . 1 - امام صادق عليه السّلام فرمود : همانا خدا دانست كه ارتكاب گناه براى مؤمن از خود بينى بهتر است و اگر چنين نبود ، هرگز مؤمنى بگناهى دچار نميشد . 2 - و فرمود : هر كه را خود بينى فراگيرد هلاك شود . 3 - على بن سويد گويد : از حضرت ابى الحسن عليه السّلام راجع به خود بينى و عجبى كه عمل را فاسد كند پرسيدم ، فرمود : خود بينى چند درجه دارد : بعضى از آن درجات اينست كه . كردار زشت بنده بنظرش جلوه كند و آن را خوب پندارد « 1 » و از آن خوشش آيد و گمان كند كار خوبى مىكند ، « 2 » و بعضى از درجاتش اينست كه : بنده به پروردگارش ايمان آورد و بر خداى عز و جل منت گذارد ، در صورتى كه خدا را بر او منت است « 3 » ( كه بايمانش هدايت فرموده ) . 4 - امام صادق عليه السّلام فرمود : مردى گناه مىكند و از آن پشيمان مىشود ، و كار شايسته‌ئى مىكند

--> ( 1 ) - اشاره به آيه شريفه أَ فَمَنْ زُيِّنَ لَهُ سُوءُ عَمَلِهِ فَرَآهُ حَسَناً . ( 2 ) - اشاره به آيه شريفه وَ هُمْ يَحْسَبُونَ أَنَّهُمْ يُحْسِنُونَ صُنْعاً . ( 3 ) - اشاره به آيه شريفه يَمُنُّونَ عَلَيْكَ أَنْ أَسْلَمُوا ، قُلْ لا تَمُنُّوا عَلَيَّ إِسْلامَكُمْ بَلِ اللَّهُ يَمُنُّ عَلَيْكُمْ أَنْ هَداكُمْ لِلْإِيمانِ .