18 - امام صادق عليه السّلام فرمود : همانا ( روز قيامت ) خدا - جل ثناؤه - از بنده مؤمن محتاج در دنيايش پوزش ميخواهد ، چنان كه برادرى از برادرش پوزش ميخواهد و ميفرمايد : بعزت و جلالم سوگند كه ترا در دنيا براى خواريت در نظرم محتاج نكردم ، اين روپوش را بردار و به بين بجاى دنيا به تو چه داده‌ام ، او بردارد و گويد : با اين عوض كه عطا فرمودى ، زيانى به من ندارد آنچه از دنيا از من باز گرفتى . 19 - امام صادق عليه السّلام فرمود : چون روز قيامت شود ، گروهى از مردم برخيزند و تا در بهشت آيند و در زنند ، به آنها گويند : شما كيستيد ؟ گويند ما فقرا هستيم ، گويند : آيا پيش از حساب ( ميخواهيد ببهشت در آئيد ؟ ) گويند : بما چيزى نداديد كه حسابش را بكشيد ، خداى عز و جل فرمايد : راست گويند ، ببهشت درآئيد . 20 - موسى بن جعفر عليه السّلام ميفرمود : خداى عز و جل فرمايد : من توانگر را براى شرافتش نزد خود توانگر نساختم و فقير را براى خواريش در نظرم فقير نكردم ، بلكه با اين تفاوت توانگران را بوسيله فقرا آزمودم ، و اگر فقرا نبودند ، توانگران سزاوار بهشت نميگشتند . 21 - امام صادق عليه السّلام فرمود : توانگران شيعيان ما امين ما هستند بر محتاجان آنها ، رعايت حق ما را نسبت به آنها بكنيد . تا خدا شما را رعايت كند .