شرح - اين حديث شريف سفارش فقرا را بتوانگران مينمايد ، زيرا گرفتن اموال از توانگران و رسانيدن بمستمندان از شئون و مناصب امامست ، و چون در زمان تقيه و غيبت اين عمل ممكن نيست ، امام عليه السّلام توانگران را امين خود ناميده و سفارش فرموده كه : مبادا حق فقرا را ضايع كنند و به آنها نرسانند . 22 - امير المؤمنين عليه السّلام فرمود : فقر براى مؤمن از خط گونه اسب خوش‌نماتر است . توضيح - عذار در اصل بمعنى بناگوش است و در اينجا بمعنى خطى است كه از رشته لجام اسب بر بناگوشش ديده مىشود و بر حسنش ميافزايد . 23 - سعيد بن مسيب گويد : از على بن الحسين عليهما السّلام از تفسير قول خداى عز و جل : « اگر نبود كه مردم يك امت ميشدند » پرسيدم ، فرمود : مقصود از اين آيه امت محمد صلى اللَّه عليه و آله است كه ( اگر نبود كه ) همه كافر ميشدند « و براى آنهائى كه بخداى رحمان كافر ميشدند . سقفى از نقره براى خانه‌هايشان قرار ميداديم ، 33 سوره 43 » و اگر خدا اين كار را با امت محمد صلى اللَّه عليه و آله مينمود ، مؤمنين اندوهگين شده و اين عمل آنها را غمناك ميساخت و ديگران با آنها زناشوئى نميكردند و از يك ديگر ارث نميبردند . شرح - مرحوم مجلسى گويد : مراد به « ناس » امت محمد صلى اللَّه عليه و آله است بعد از وفات آن حضرت بقرينه صيغه مضارع در « يكون و يكفر » و مراد به كافران برحمان منكرين امامت و مخالفين شيعه ميباشند و حاصل اينست كه : اگر مؤمنين حقيقى كافر نميشدند يا غمناك و دل شكسته نميگشتند و شيطان بر آنها مسلط نميشد ، همه مخالفين و منكرين امامت را ثروتمند و بىنياز مينموديم و مؤمنين در نهايت فقر و نياز بسر ميبردند و نيز اگر چنان ميشد مخالفين با مؤمنين تناكح و ازدواج نميكردند و در نتيجه نسل آنها قطع ميشد ، و امت محمد صلى اللَّه عليه و آله همه منافق و مخالف باقى ميماندند ، از اين رو برخى از مؤمنين را فقير و برخى را ثروتمند ساخت و همچنين نسبت بمخالفين و منكرين امامت .