2 - و فرمود : چون يكى از شما خواهد هر چه از پروردگارش سؤال كند ، به او عطا كند ، بايد از مردم مأيوس شود ، و اميدى جز به خدا نداشته باشد ، چون خداى عز و جل اين را از دلش داند ، هر چه از خدا خواهد به او عطا كند . 3 - على بن الحسين صلوات اللَّه عليهما فرمود : تمام خير و نيكى را ديدم كه در بريدن طمع از دست مردم است ، و هر كه هيچ اميدى بمردم نداشته باشد و امرش را در هر كارى بخداى عز و جل واگذارد ، خداى عز و جل در هر چيزى او را اجابت كند . 4 - امام صادق عليه السّلام ميفرمود : حاجت خواستن از مردم موجب سلب عزت و رفتن حيا گردد ، و نوميدى از آنچه دست مردمست ، موجب عزت مؤمن است در دينش ، و طمع فقريست حاضر و آماده . 5 - احمد بن محمد بن ابى نصر گويد : به امام رضا عليه السّلام عرضكردم : قربانت گردم برايم باسماعيل ابن داود كاتب توصيه‌ئى بنويس ، شايد از او بهره‌ئى ببرم ، فرمود : مرا دريغ آيد كه مانند توئى چنين چيزى طلب كند ، تو بر مال من تكيه كن ( هر چه خواهى از من بگير ) . 6 - امام باقر عليه السّلام فرمود : نوميدى و چشم نداشتن بدست مردم عزت دينى مؤمن است ، مگر گفتار