[ پان‌عربيسم بدوى اموى عليه نهضت انسانى اسلام ] ( * مصدر روايت : سليم . * راوى : ابان از سليم . * زمان : دههء چهل هجرى . * مكان : كوفه . * موضوع : بخشنامهء معاويه . 2 * سندى شگفت از بلوغ پان‌عربيسم بدوى اموى عليه نهضت انسانى اسلام . * سياست نژادپرستانه و طبقاتى معاويه ادامهء سياست و اهداف كودتاى سقيفه است . * قتل عام مسلمانان عجم از اهداف كودتا و رژيم اموى بود . ) * متن : ابان از سليم نقل كند كه گفت : زياد بن سميّه « 1 » كاتبى داشت شيعى كه با من دوست بود ، برايم نامه‌اى را خواند كه معاويه در پاسخ نامهء زياد به وى نوشته بود : « اما بعد ! نامه‌اى به من نوشته بودى و در مورد عربها پرسيده بودى كه : « چه كسانى از آنان را گرامى دارم و چه كسانى را خوار شمرم و چه كسانى را به خود نزديك نمايم و چه كسانى را از خود دور سازم و از چه كسانى ايمن باشم و از چه كسانى بر حذر باشم » . و من اى برادر ! عربها را بيش از همه مىشناسم ؛ اين شاخه از قبيلهء يمن را به ظاهر گرامى بدار و در نهان خوارشان دار كه من اين گونه با آنان رفتار مىكنم ؛ به محافلشان سرى مىزنم و چنين وانمود مىكنم كه آنان نزد من از ديگران

--> ( 1 ) زياد بن ابيه ، زياد بن سميه ، مظهر و نماد يك تيپ تاريخى است كه در هر نحله و نهضتى حضور دارند . زياد به لحاظ روان شناختى نمودى تاريخى از عقدهء كهترى است ؛ عقده‌اى كه مبناى جبّاريت است . او كه در آغاز خود را شيعه نشان مىداد و در ميان جامعه شيعى جا باز كرده بود ، بنا به همان فعل و انفال عقده كهترى به خدمت معاويه درآمد و استاندار عراق شد و اين آغاز جبّاريّت او بود . او كه از تمام شيعيان و تشكيلات شيعه خبر داشت به قلع و قمع‌شان پرداخت و دست به يك نسل كشى بىسابقه در تاريخ زد . او دوازده سال بر عراق خود مختار بود و در تثبيت رژيم اموى نقش كليدى داشت . ن . ك : يعقوبى 2 / 230 ، 231 ، 234 ، 235 . + ابن اعثم / الفتوح 4 / 203 .