هستيم ، وجود ندارد . من و برادرم على و او بهترين و دوست داشتنىترينشان نزد من است و فاطمه سرور زنان بهشت و حسن و حسين و نه امام از فرزندان حسين ، ما چهارده نفر انسان در يك منزل هستيم كه خداوند از ما پليدى و ناپاكى را زدوده و پاك و پاكيزه‌مان ساخته است ، هدايتگران هدايت شده ، من از سوى خداوند ابلاغ پيام مىكنم و آنان از سوى من و از سوى خداوند ، آنان حجت‌هاى خدا بر خلقش و گواهان او در زمينش و خزانه داران دانش الهى و معدن حكمت بارى تعالى هستند ، هر كس اطاعت‌شان كند خداى را اطاعت كرده و هر كس آنان را نافرمانى كند خداى را نافرمانى كرده است . زمين لحظه‌اى بدون وجود آنان برقرار نماند ، امور زمينيان به وجود آنان سامان يابد ، امّت را از امر دين و حرام و حلال‌شان خبر دهند و آگاه كنند و آنان را در جهت رضايت پروردگارشان رهنمون مىشوند و با امر و نهى يكسان آنان را از خشم پروردگار بر حذر مىدارند . در آنان اختلاف و پراكندگى و درگيرى وجود ندارد ، آخرين‌شان از نخستين‌شان آنچه را كه من املا نموده و برادرم على به خط خويش نوشته ، تحويل مىگيرد و آن را تا قيامت به ارث مىبرند ، زمينيان همه‌شان در نادانى و غفلت و شك و حيرت بسر مىبرند ، جز آنان و پيروان و دوستان‌شان ، به هيچ يك از امت در امور دين نيازمند نيستند و امت به آنان نيازمند است . اينان كسانى هستند كه خداوند در كتابش از آنان ياد كرده و اطاعت‌شان را با اطاعت از خويش و رسولش همراه ساخته و فرموده « خداى را اطاعت كنيد و رسول و صاحبان امر خود را اطاعت كنيد » . « 1 » عبد اللَّه بن جعفر گفت : معاويه به حسن و حسين و ابن عباس و فضل بن عباس و عمر بن ابى سلمه و اسامة بن زيد رو كرد و گفت : همه‌تان سخنان جعفر را مىگوئيد ؟ گفتند : آرى ! گفت : اى فرزندان عبد المطلب ! شما ادعاى بزرگى داريد و به حجت‌هاى نيرومندى استدلال مىكنيد ، اگر راست باشد ، و در اين صورت شما در

--> ( 1 ) قرآن 4 / 59 .