قطع رحم قطع رَحِم : مقابل صلهء رحم . قطع رحم عبارت است از بريدن از خويشاوندان وترك احسان ومهربانى - هرچند با سلام كردن - به آنان ويا آزار رساندن به ايشان 1 - - ) صلهء رحم ) . مقصود از رحم ، خويشانِ - هرچند دور - نسبىاند . برخى مقصود از رحم را خويشان نسبىاى كه ازدواج با ايشان حرام است ، دانسته‌اند . 2 از آن به مناسبت در بابهايى چون هبه ، نكاح وشهادات سخن گفته‌اند . قطع رحم حرام واز گناهان كبيره است كه خداوند در قرآن كريم بر آن وعدهء عذاب داده وقطع كنندهء رحم را لعنت وأو را دور از رحمت خويش معرفى كرده است . 3 بنابر اين ، قاطع رحم عادل نيست ونمىتواند أموري را كه عدالت در آنها معتبر است - مانند امامت جماعت - عهده‌دار شود 4 - - ) عدالت ) . قطع رحم ، حتى نسبت به خويشاوندانى كه آشكارا واجبات را ترك مىكنند ويا محرّمات را مرتكب مىشوند جايز نيست ، مگر آنكه قطع موجب تنبّه آنان گردد 5 ويا صلهء رحم تأييد ايشان بر گناه به شمار رود . 6 قطع طريق قطع طريق : راهزنى ( - - ) راهزن ) / پيمودن راه ( - - ) راه رفتن ) . قطع عادى قطع عادى : علم عادى ( - - ) علم ) . قطع عرفى قطع عرفى : علم عادى ( - - ) علم ) . قطع قَطّاع - - ) قطع قطع مِن خلاف قطع مِن خلاف : از حدود ؛ بريدن دست راست وپاى چپ بزهكار .

--> ( 1 ) . شرح أصول الكافي ( مازندرانى ) 9 / 414 ؛ مرآة العقول 7 / 345 ( 2 ) . جواهر الكلام 28 / 185 ( 3 ) . رعد / 25 ؛ محمد / 25 ؛ جواهر الكلام 13 / 314 ( 4 ) . جواهر الكلام 13 / 275 و 314 ( 5 ) . مجمع المسائل 1 / 524 - 526 ( 6 ) . صراط النجاة 1 / 434 .