قرباني واجب را در آن متعيّن ساخته وبگويد : اين حيوان ، قرباني واجب بر عهدهء من است . در اين صورت نيز حيوان از ملكش خارج مىشود ؛ ليكن در هر دو صورت ( تعيين وعدم تعيين ) چنانچه حيوان ، تلف يا دزديده ويا گم شود ، ذمّه‌اش برى نمىشود وبايد حيواني ديگر را قرباني كند . 60 قرباني واجب به سبب نذرِ صدقه دادن آن به فقرا يا به سبب كفاره ، پس از ذبح بايد به مصرف فقرا برسد وخوردن از آن جايز نيست ودر صورت خوردن ، ضامن قيمت آن مىباشد ، 61 مگر آنكه متعلق نذر اضحيه ( قرباني روز عيد قربان ) باشد ، كه خوردن از آن براي نذر كننده ، جايز ، بلكه به قول برخى مستحب است . 62 اگر براي قرباني حيواني معيّن را نذر كند وحيوان هنگام نذر سالم باشد ، ليكن پس از آن معيوب گردد ، نيازى به تبديل آن نيست ؛ بلكه همان حيوان معيوب كفايت مىكند . 63 اگر حيوان نذر شده گم شود وديگرى آن رابيابد وبه نيّت صاحبش آن را ذبح كند ، از نذر كننده كفايت مىكند وچنانچه به نيّت نذر كننده ذبح نكند ، كفايت نمىكند . 64 كسى كه قرباني كردن حيواني را نذر مىكند ، چهار صورت دارد ؛ زيرا يا نوع قرباني ( گاو ، گوسفند وشتر ) را مشخص مىكند يا نمىكند . در هر دو صورت ، يا مكان قرباني كردن را تعيين مىكند يا نمىكند . اگر نوع قرباني ومكان آن را مشخص كند ، در صورتي كه مكان قرباني ، مكة يا منى باشد ، بدون شك نذر صحيح است . اگر مكان قرباني كردن غير از مكة ومنى باشد آيا نذر صحيح است يا نه ؟ دو قول وجود دارد . أكثر آن را صحيح مىدانند . 65 البتة اگر متعلق نذر ، ذبح يا نحر حيوان نباشد ، بلكه صدقه دادن به فقرا يا هديه دادن به مؤمنان باشد ، نذر صحيح خواهد بود ؛ خواه ذبح يا نحر در مكة ومنى باشد يا در غير آن دو محل . 66 اگر در نذر نوع قرباني مشخص شده ، اما مكان آن مشخص نشده باشد ، مكان به مكة منصرف مىشود وقرباني بايد در مكة انجام شود . 67