السيد محمود الهاشمي الشاهرودي

536

فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بيت (ع) (فارسى)

وشش ماهگى از جمله اين أقوال است . برخى گفته‌اند : در صورت داشتن معناى عرفى ، مرجع عرف است . در غير اين صورت ، احتياط در مراعاة بيشترين زمان ؛ يعنى يكسالگى است . 3 3 . تام باشد . قرباني بايد از جهت خلقت ناقص نباشد ؛ از اين رو ، قرباني كردن حيوان يك چشم ، لنگ وبيمار كفايت نمىكند . 4 همچنين حيواني كه بخش داخلي شاخش شكسته يا گوشش بريده ويا أخته باشد كفايت نمىكند . 5 قرباني لاغر نيز كفايت نمىكند . مقصود از لاغرى بنابر قول مشهور آن است كه كليه حيوان پيه نداشته باشد . برخى ملاك را عرف دانسته‌اند . 6 اگر حاجى ، حيوان را به عنوان لاغر خريده وقرباني كرده باشد ، ليكن چاق از كار درآيد ، به قول مشهور كفايت مىكند . همچنين اگر به عنوان چاق خريده باشد وپس از قرباني كردن معلوم شود لاغر بوده است ؛ اما اگر به عنوان تام بخرد ، سپس معلوم شود ناقص است ، به قول أكثر فقها كافى نخواهد بود . 7 مستحبات قرباني : رعايت أمور زير در قرباني مستحب است : 1 ) . چاق بودن . 8 2 . حاضر كردن قرباني در شب عرفه در عرفات . 9 3 . مادة بودن در شتر وگاو ونر بودن در گوسفند . 10 4 . نحر شتر در حالت ايستاده وبستن ميان موضع سم ( كف پا ) وزانو وفروبردن كارد از جانب راست . 11 5 ) . خواندن دعا هنگام سربريدن . 12 6 ) . نهادن دست خود بر دست كسى كه حيوان را سر مىبرد ، در صورتي كه ديگرى عهده‌دار ذبح باشد . 7 ) . مباشرت ذبح در صورت آشنا بودن با آن . 13 8 ) . تقسيم قرباني به سه بخش برابر واختصاص بخشي را براي خود ، بخشي را براي فقرا به عنوان صدقه وبخشي را به عنوان هديه به مؤمنان . 14 مقصود از استحباب يادشده اين است كه تقسيم به سه قسمت متفاوت نيز جايز است ، هرچند برابر بودن قسمتها مستحب است . 15