آيا أصل مصرف قرباني در مصارف سه گانهء ياد شده ( خوردن ، صدقه وهديه دادن ) مستحب است ونتيجهء آن جواز اكتفا به يكى از آن مصارف ، مانند خوردن است يا نه ؟ برخى أصل صرف ، در موارد سه‌گانه را واجب دانسته‌اند ؛ هرچند استحباب آن را به ظاهر كلمات فقها نسبت داده‌اند . 16 برخى تنها خوردن وصدقه دادن - هرچند به مقدار اندك - را واجب دانسته‌اند . 17 بعضي گفته‌اند : خوردن به اندازهء صدق مسمّا واجب است وبايد يك سوم به فقرا صدقه ويك سوم به مؤمنان هديه داده شود . 18 مكروهات : قرباني كردن گاوميش وشتر وگاو نر ونيز حيواني كه بيضه‌اش كوبيده وفاسد شده است ، مكروه مىباشد . 19 برخى قرباني مورد أخير را كافى ندانسته‌اند . 20 قربانگاه : قرباني بايد در منى صورت گيرد ؛ 21 ليكن از آنجا كه امروزه قربانگاه خارج از منى قرار دارد وبراي حاجى امكان ذبح در منى وجود ندارد ، قرباني كردن در قربانگاه فعلى به دليل ضرورت وعدم امكان ذبح در منى جايز است . 22 خارج كردن گوشت قرباني از منى جايز نيست وبنابر قول مشهور ، بايد در همانجا مصرف شود ؛ 23 اما به تصريح برخى ، عدم جواز خارج كردن از منى منوط به وجود مستحق در منى است ودر صورت عدم وجود مستحق ونيازمند در منى ، خارج كردن جايز است . 24 زمان قرباني : بدون شك ، آغاز زمان قرباني روز عيد قربان ( دهم ذيحجه ) است وقرباني كردن قبل از آن كفايت نمىكند . 25 البتة قرباني كردن در شب عيد براي معذوران ، همچون خائف ، بنابر قول برخى ، جايز وكافى است . 26 قرباني كردن پس از روز عيد در باقي مانده از أيام ذيحجه براي حاجيانى كه در روز عيد بر اثر عذرى چون نيافتن قرباني يا فراموشى ، موفق به انجام قرباني نشده‌اند ، جايز وكافى است . 27 برخى معاصران ، قرباني كردن در أيام تشريق ( - - ) أيام تشريق ) را براي معذوران صحيح وكافى دانسته وپس از أيام تشريق را براي آنان كافى ندانسته وبه جاى آن ، ده روز روزه گرفتن را واجب دانسته‌اند . 28