السيد محمود الهاشمي الشاهرودي
535
فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بيت (ع) (فارسى)
قربانگاه - - ) قرباني قرباني قرباني : حيواني كه براي خدا ذبح يا نحر مىشود . به حيواني كه براي امتثال امر خدا كشته مىشود قرباني گويند . چنان كه به قرباني اى كه در روز عيد قربان تا دو يا سه روز بعد از آن ذبح مىشود « اُضحيّه » گفته مىشود وبه قربانىاى كه در حج سر مىبرند « هَدى » گويند وبه قربانىاى كه براي نوزاد ذبح مىشود « عقيقه » گويند . اقسام : قرباني به لحاظ تكليفي به واجب ومستحب تقسيم مىشود . قرباني واجب عبارت است از قربانىاى كه براي حج يا صدّ يا احصار يا نذر ويا كفّاره واجب شده است . قرباني مستحب عبارت است از قرباني در روز عيد قربان وعقيقه . الف . قرباني واجب قرباني در حج : از واجبات حج تمتّع ( - - ) حج تمتّع ) قرباني كردن است . بر حج گزارانى كه حج تمتّع نمىگزارند ، قرباني واجب نيست ، جز در حج قِران ( - - ) حج قِران ) كه حاجى حيوان را با خود مىآورد ، در صورتي كه با اشعار ( - - ) اشعار ) يا تقليد ( - - ) تقليد ) احرام ببندد ويا حج قِران به نذر ومانند آن ، همچون عهد واجب شده باشد ، كه در اين موارد ، قرباني كردن در حج قِران نيز بر حاجى واجب خواهدبود . 1 أوصاف قرباني : قرباني حج بايد داراى اين ويژگيها باشد : 1 ) . شتر يا گاو ويا گوسفند باشد . 2 2 . سِنّى خاص داشته باشد ؛ بدين معنا كه شتر ، گاو وبز بايد به سن « ثَنى » رسيده باشد . مراد از « ثنى » در شتر داخل شدن در سال ششم ودر گاو وبز بنابر قول مشهور ، داخل شدن در سال دوم است . معروف در لغت ، داخل شدن در سال سوم است ؛ از اين رو ، برخى احتياط وجوبي را در قرباني كردن گاو وبز دو سأله دانستهاند . در ميش بايد به سن « جَذَع » رسيده باشد . در معناى جذع اختلاف است . يكسالگى ، كمتر از يكسالگى ، هفت ماهگى