تحصيل علم ويا ظن قوىتر از آن ، نيز جايز خواهد بود . 2 قبول قبول : پذيرفتن / يكى از دو انشاء در عقد ، مقابل ايجاب ( - - ) عقد ) . از قبول به معناى نخست در بابهاى مختلف ، نظير طهارت ، صلات ، جهاد ، قضاء وشهادات سخن گفته‌اند . حكم تكليفي : قبول به واجب ، حرام ، مستحب ومكروه تقسيم مىشود . واجب مانند وجوب قبول هبه ( - - ) هبه ) در صورت توقف واجبي بر آن ، همچون كسى كه براي نماز واجب آب در اختيار ندارد ، در صورتي كه فردى پيدا شود آب را به أو ببخشد ، قبول اين بخشش بر أو واجب است ، به شرط آنكه ذلّتى در قبول آن نباشد . 1 مستحب ، مانند استحباب قبول هديه 2 - - ) هديه ) . حرام ، مانند قبول رشوه 3 - - ) رشوه ) ومكروه مانند قبول هديه كافر ومنافق . 4 ديگر احكام : قبول يا از جانب خداى تعالى است ويا از جانب بندگان ؛ بعضي از بعض ديگر . قبول از جانب خدا عبارت است از پاداش دادن بر عمل در عبادات . در ميان فقها در تفاوت بين صحّت عبادت وقبول آن ، بحثي بدين گونه مطرح است كه صحّت عبادت عبارت است از كفايت آن در مقام امتثال وساقط شدن تكليف ( - - ) صحّت ) ؛ در حالي كه قبول ، به معناى پاداش دادن بر آن است . بنابر اين ، چه بسا عبادتي صحيح باشد وفاعل آن ، تارك آن - به گونه‌اى كه بر ترك آن مؤاخذه شود - شمرده نشود ؛ در عين حال مقبول مولا نباشد وپاداشى بر آن مترتب نگردد . 5 عُجب ، حسد ، تكبّر ، غيبت ، خود دارى از پرداخت زكات وساير حقوق واجب ، نوشيدن مست كننده‌ها وخوردن مال حرام از جمله موانع قبولى عبادات شمرده شده‌اند . 6 قبول از جانب بندگان گونه‌هاى مختلفي دارد ، از جمله : 1 ) . قبول در عقود به صورت أنشأ ابراز مىشود .

--> ( 1 ) . صراط النجاة 1 / 88 ؛ توضيح المسائل مراجع 1 / 441 ( 2 ) . كلمة التقوى 1 / 310 ؛ مجمع المسائل 1 / 161 ؛ توضيح المسائل مراجع 1 / 434 .