از جمله أدله بر عدم صحّت چنين نذرى ، قاعدهء ياد شده است ؛ چه اينكه در صحّت نذر ، قدرت نذر كننده بر انجام دادن يا ترك متعلق نذر شرط است واز آنجا كه نذر كننده از نظر شرع بر ترك واجب قدرت ندارد وممتنع شرعي همانند ممتنع عقلي است ، چنين نذرى صحيح نخواهد بود . 4 قاعدهء مَن أتلَف مالَ الغَيرِ فَهُوَ لَهُ ضامِن - - ) قاعدهء اتلاف قاعدهء مَنْ أحيا أرضاً مَيتةً فَهِىَ لَه - - ) قاعدهء احياء قاعدهء من أدرَك قاعدهء من أدرَك : از قواعد فقهى . قاعدهء ياد شده كه صورت كامل آن عبارت است از « مَن أدرَكَ مِن الوَقت ركعةً فَقَد أدرَكَ الوقتَ كُلَّه » در برخى كتب قواعد فقهى معاصران آمده وفقها در باب صلات به آن استناد كرده‌اند . مفاد قاعده : نمازهاى داراى وقت ، همچون نمازهاى روزانه ، در صورتي كه يك ركعت از آنها در وقت خوانده شود ، حكم خواندن تمام نماز در وقت را دارد . بنابر اين ، با وقوع يك ركعت از نماز در وقت ، نماز ادا خواهد بود ؛ هرچند ديگر ركعات خارج از وقت خوانده شود . 1 مستند قاعده : بر اعتبار وحجّيت قاعده به رواياتى با مضمون قاعده استناد كرده‌اند . 2 قاعدهء مَن أدرَكَ أحد الموقفين . . . قاعدهء مَن أدرَكَ أحَدَ المَوقِفَينِ فَقَد أدرَك الحَج : از قواعد فقهى . قاعدهء ياد شده بر گرفته از روايات 1 وبه اجمال عبارت است از كفايت درك يكى از دو وقوف در صحّت حج هنگام عذر . به آن در باب حج استناد كرده‌اند .

--> ( 1 ) . مائة قاعدة فقهية / 271 ( 2 ) . روض الجنان 1 / 332 ( 3 ) . جواهر الكلام 28 / 263 ( 4 ) . مصباح الهدى 12 / 154 . ( 1 ) . مائة قاعدة فقهية / 277 ؛ موسوعة الخوئي 11 / 232 ؛ فقه الصادق 4 / 71 ؛ مهذب الاحكام 5 / 82 و 7 / 291 ( 2 ) . مائة قاعدة فقهية / 277 ؛ وسائل الشيعة 4 / 217 .