صلات : كسى كه در همه وقت نماز بيهوش بوده است ، به قول مشهور ، قضاى نماز فوت شده بر أو واجب نيست ؛ بلكه بر آن ادعاى اجماع شده است . بر اين حكم به قاعدهء ياد شده استدلال كرده‌اند . 10 كسى كه بر اثر بيمارى نمىتواند طمأنينه ( آرام بودن ) در نماز را رعايت كند ، به دليل قاعده ياد شده ، رعايت طمأنينه از أو ساقط است . 11 كسى كه توانايى گرفتن وضو وتيمم را ندارد ، به قول برخى ، ادا ونيز قضاى نماز بر أو واجب نيست . دليل آن ، قاعدهء ماغلب اللَّه عليه است . 12 صوم : به قول مشهور ، كسى كه بر اثر بيهوشى ، روزهء ماه رمضان از أو فوت شده است ، قضاى آن بر أو واجب نيست . بر اين حكم به ادله‌اى از جمله ، قاعدهء ياد شده استناد شده است . 13 كسى كه در ماه رمضان به سبب بيمارى نتوانسته روزه بگيرد ، در صورتي كه بيمارىاش تا ماه رمضان آينده استمرار يابد ، بنابر قول مشهور ، قضاى روزه ماه رمضان گذشته از أو ساقط وتنها كفّاره بر أو واجب است . بر اين حكم ، به قاعدهء ماغلب اللَّه عليه نيز استناد كرده‌اند . 14 روزه دارى كه از روى سهو ، عملي را كه موجب افطار روزه مىشود ، انجام داده - مانند آنكه چيزى خورده يا آشاميده است - به دليل عموم قاعده ياد شده ، روزه‌اش باطل نمىشود . 15 در موارد وجوب پى در پى گرفتن روزه ، مانند وجوب دو ماه روزه به جهت كفّاره كه 31 روز آن بايد پى در پى گرفته شود ، اگر در اثناى 31 روز ، از روى عذرى ، چون حيض افطار كند ، اين افطار ضررى به روزه‌هاى گرفته شده نمىرساند وپس از برطرف شدن عذر ادامهء روزه را مىگيرد . بر اين حكم به قاعدهء فوق استناد شده است . 16 نكاح : نظر ولمس كردن هريك از زن ومرد ، ديگرى را هنگام ضرورت ، مانند مقام معالجه ، جايز است . بر جواز به قاعدهء ياد شده استناد شده است . 17 أطعمه واشربه : آنچه خوردن يا آشاميدن آن در حال اختيار حرام است ، در حال اضطرار حلال مىشود . بر حلّيت ، به قاعدهء ما غلب اللَّه عليه استناد كرده‌اند . 18