صلب صَلْب : بردار كشيدن / گذاردن دست بر تهيگاه ( - - ) تخصّر ) . صَلْب به معناى نخست ، نوعى كيفر براى برخى گناهان است كه در آن بزهكار پس از به‌دار بستن ، روىدار مىماند تا بميرد و اين غير ازدار زدنى است كه امروزه مرسوم است . دار زدن ، حلق آويز كردن بزهكار است ؛ در حالى كه صلب به‌دار بستن او است ، نه حلق آويز كردن وى . 1 به فرد به‌دار كشيده « مصلوب » گويند . از عنوان ياد شده در باب طهارت و حدود سخن گفته‌اند . از كيفرهاى محارب ( - - ) محاربه ) به تصريح قرآن كريم ، 2 صلب است . البته اختلاف است كه آيا محارب ابتدا كشته و سپس به‌دار كشيده مىشود و يا زنده به‌دار كشيده مىشود تا بميرد . 3 مدت بقاى محارب بر روىدار سه روز است و پس از آن پايين آورده مىشود . 4 البته بنابر ديدگاه زنده به‌دار كشيدن محارب ، در صورتى كه ظرف سه روز نميرد ، برخى گفته‌اند : پس از سه روز كشته مىشود . برخى ديگر گفته‌اند : بردار مىماند تا بميرد . 5 مراد از سه روز ، سه روز از زمان به دار كشيدن - هرچند به گونهء تلفيقى - است . بنابر اين ، در صورتى كه ظهر روز نخست به‌دار كشيده شود ، ظهر روز چهارم ، مدت به پايان مىرسد . 6 اگر محارب پيش از اجراى حد بميرد ، به‌دار كشيده نمىشود . 7 چنانچه محارب ، مسلمان باشد در صورتى كه قبل از به‌دار كشيدن غسل ، كفن و حنوط را انجام داده باشد ، پس از پايين آوردن ازدار بر او نماز خوانده و دفن مىشود و اگر غسل و كفن و حنوط نكرده باشد ، پس از مرگ و پايين آوردن ، انجام مىگيرد . 8 برخى در كيفيت صلب به نقل از مشايخ و بزرگان گفته‌اند : كيفيت شرعى صلب آن است كه مصلوب را رو به قبله بر چوبهءدار بپيچند تا بميرد . 9 بنابر قول مشهور ، بر كسى كه پس از سه روز به‌دار كشيدن مسلمان ، به قصد ديدن وى آنجا برود و او را ببيند ،