براى توبه از گناه ؛ براى تظلّم و شكايت بردن نزد خداوند از ستم ستمگر ؛ براى ايمن شدن از ظلم ظالم ؛ براى بر طرف شدن بلاى سختى كه نازل شده كه روزهاى سيزده ، چهارده و پانزدهم ماه را روزه مىگيرد و هنگام زوالِ ( وقت ظهر ) روز پانزدهم غسل مىكند ؛ براى مباهله ؛ براى به دست آوردن نشاط در عبادت يا خصوص نماز شب ؛ براى نماز شكر و براى غسل دادن يا كفن كردن ميّت . 11 ب . غسلهايى كه استحباب آنها به سبب ارتكاب برخى اعمال است . اين نوع را غسل فعلى سببى ناميده‌اند ، مانند غسل توبه ، بنابر اينكه استحباب غسل براى ارتكاب گناه باشد نه براى توبه . بنابر ديدگاه دوم غسل توبه از نوع نخست غسلها خواهد بود ؛ چنان كه در آن قسم نيز برشمرده شده است ؛ 12 غسل براى كشتن وزغ ؛ 13 غسل نوزاد بنابر قول مشهور . 14 از برخى قدما وجوب آن نقل شده است . 15 زمان اين غسل از هنگام ولادت تا وقتى است كه از نظر عرف غسل نوزاد بر آن صدق كند ، مانند يك يا دو روز ؛ 16 به قول مشهور ، غسل براى كسى كه پس از سه روز به‌دار آويخته بودن مسلمان به قصد ديدن وى به آنجا برود و او را ببيند . 17 برخى قدما آن را واجب دانسته‌اند ؛ 18 ( - - ) صَلَب ) ؛ بنابر قول مشهور متأخران ، غسل براى كسى كه نماز آيات ناشى از گرفتن تمامى قرص ماه يا خورشيد را از روى عمد در وقت نخوانده باشد و اكنون بخواهد قضاى آن را به جا آورد . گروهى قائل به وجوب غسل شده‌اند ؛ 19 غسل براى زنى كه خود را براى غير شوهر خوش بو كرده است ؛ 20 براى كسى كه مُسكرى خورده و خوابيده است و براى كسى كه بعد از غسل ميّت او را مسّ كرده است . 21 زمان غسل فعلى غايى پيش از فعل و فعلى سببى تا پايان عمر است ؛ هرچند مبادرت به غسل مستحب مىباشد . 22 غسلهاى زمانى و نيز فعلى سببى با حدث باطل نمىشود ؛ ليكن در اينكه غسلهاى مكانى و فعلى غايى با حدث باطل مىشود يا نه ، اختلاف است .