نوزادى كه قبل از ظهر روز هفتم ولادت مرده ، عقيقه كردن از عهدهء ولىّ او ساقط است ، اما اگر بعد از ظهر بميرد ، ساقط نمىشود . 7 در استحباب عقيقه تفاوتى ميان نوزاد پسر و دختر نيست . 8 زمان عقيقه : مستحب است عقيقه در هفتمين روز ولادت نوزاد انجام گيرد . 9 حيوان عقيقه : عقيقه بايد گوسفند يا گاو و يا شتر باشد . به قول مشهور ، مستحب است عقيقه واجد شرايط و صفات قربانى در عيد قربان باشد ؛ از اين رو ، مستحب است سالم و چاق باشد و سن آن كمتر از پنج سال در شتر ، دو سال در گاو ، يك سال در بز و هفت ماه در ميش نباشد . 10 مستحب است براى نوزاد پسر ، حيوان نر و براى نوزاد دختر ، حيوان ماده عقيقه كنند . 11 چنان كه مستحب است هنگام قربانى كردن ، نام نوزاد و پدر او را ببرند و دعاهاى وارد شده را بخوانند . 12 شكستن استخوانهاى عقيقه كراهت دارد ؛ بلكه مستحب است اعضاى آن را به صورت عضو ، عضو از هم جدا كنند . 13 گوشت عقيقه : خوردن گوشت عقيقه بر خانواده نوزاد ، بويژه مادر مكروه است . 14 مستحب است يك ران و پاى عقيقه يا يك چهارم آن را به قابله بدهند ، مگر آنكه قابله از اعضاى خانواده باشد كه در اين صورت استحباب ندارد . در صورت عدم وجود قابله ، مستحب است آن مقدار در اختيار مادر قرار گيرد تا به هركس كه مىخواهد بدهد . و اگر قابله يهودى باشد كه از قربانى مسلمانان نمىخورد ، قيمت يك چهارم عقيقه را به وى بدهند . 15 برخى گفته‌اند : مستحب است يك سوم يا يك چهارم عقيقه به قابله داده شود و افضل آن است كه اين مقدار در بردارندهء پا و ران گوسفند باشد . 16 مستحب است باقى ماندهء عقيقه را ميان مؤمنان توزيع كنند . افضل آن است كه گوشت عقيقه را بپزند و با آن دست كم ده نفر مؤمن را اطعام كنند و هر چه تعداد بيشتر باشد بهتر است ؛ چنان كه مستحب است دعوت شدگان پس از صرف غذا براى نوزاد دعا كنند . 17