كاربرد عفو جايى است كه حقى ثابت است و نسبت به آن ، عفو صورت مىگيرد ؛ يعنى آن حق ناديده گرفته و يا اسقاط مىشود ؛ خواه حق اللَّه باشد و يا حق الناس ( - - ) حق ) . از احكام آن در بابهاى طهارت ، زكات ، نكاح ، يمين ، شهادات ، حدود و قصاص سخن گفته‌اند . كاربرد عفو : عفو در فقه هم در عبادات كاربرد دارد و هم در عقوبات . الف . عبادات عفو از خون : مستحاضه‌اى كه وظيفهء خود - از وضو يا غسل - را انجام داده است ، چنانچه پس از طهارت ، پيش از نماز يا در حال نماز ، خونى از او خارج شود ، در صورتى كه استمرار داشته باشد ، معفو و بخشوده است و موجب نقض طهارتش نمىشود . 1 از شرايط صحّت نماز ، طاهر و پاك بودن بدن و لباس نمازگزار است ؛ ليكن خون جراحت ( - - ) جراحت ) و نيز خون كمتر از درهم بغلى ( - - ) درهم بغلى ) - جز خون حيض ، نفاس و استحاضه - بخشوده است . برخى ، خون نفاس و استحاضه را نيز معفو دانسته‌اند . در اينكه بخشودگى شامل خون هر حيوان حرام گوشتى ، بلكه نجس العين نيز مىشود يا نه ، اختلاف است ( - - ) خون ) . عفو از نجاستها : لباسى كه به تنهايى پوشانندهء عورت مرد در نماز نيست ، مانند عرقچين و جوراب ، چنانچه نجس شود ، معفوّ و نماز گزاردن در آن صحيح است . 2 در بخشودگى نجاسات ، تفاوتى ميان نجاست كم و زياد و نيز نجاست از حيوان نجس العين و غير آن نيست ؛ 3 چنان كه تفاوتى ميان آنكه از جنس ساتر ( لباس پوشاننده عورت ) باشد ، مانند عرقچين و غير آن ، همچون انگشتر ، گردنبند و دستبند و نيز چاقو و شمشير نيست . 4 لباس پرستار كودك كه در طول روز چندين بار با ادرار بچه نجس مىشود ، نجاستش با شرايطى معفو است و براى نمازهاى يوميّه ، يك بار شستن آن كفايت مىكند ( - - ) پرستارى ) .